تبدیل نشریه پژاک به هفتهنامه؛ تقلا در باتلاق بحران یا فرار به جلو برای سرپوش گذاشتن بر ریزش نیرو؟
بیتاوان: گروهک تروریستی پژاک در شماره نهم نشریه خود (آلترناتیو – مرداد ۱۴۰۵) در بخش مقدمه رسماً اعلام کرد که این نشریه از این پس به صورت «هفتهنامه» منتشر خواهد شد. سران این فرقه تلاش کردهاند این تغییر سرعت انتشار را به «شتاب تحولات سیاسی و منطقه» نسبت دهند؛ اما واکاوی دقیق ساختار درونی این گروهک نشان میدهد که این تصمیم نه یک رویکرد رسانهای حرفهای، بلکه تلاشی مذبوحانه برای فرار از یک بحران عمیق ساختاری است.
بحران ریزش نیرو و انزوای عمومی
انجمن بی تاوان به عنوان صدای رسای قربانیان ترور و خانوادههای داغدار کردستان، بارها افشا کرده است که فرقه پژاک به دلیل جنایات متعدد، باجگیریهای مالی از روستاییان و ربایش فرزندان این مرزوبوم، منفورترین چهره را در میان مردم منطقه دارد. جوانان کردستان با آگاهی از ماهیت پنهان این گروهک تروریستی، از پیوستن به مقرهای کوهستانی قندیل امتناع میورزند. در چنین شرایطی، شتابزده کردن انتشار نشریه و تبدیل آن از ماهنامه/فصلنامه به هفتهنامه, در واقع تزریق پمپاژ مصنوعی به بدنه ناامید و افسرده کادرهایی است که هر روز شاهد فروپاشی توهمات پوشالی رهبران خود هستند.
جنگ روانی؛ تنها ابزار باقیمانده برای بقا
وقتی یک گروهک مسلح در میدان عمل نظامی و پایگاه اجتماعی شکست میخورد، به جنگ روانی و بمباران رسانهای روی میآورد. پژاک با تغییر تقویم انتشار ارگان رسمی خود میکوشد تا با تولید انبوه متنهای توهمآمیز و شعارهای پرزرقوبرق دموکراسیخواهانه، شکستهای پیدرپی خود را در جدار مرزی و انزوای فکریاش در میان جوانان پنهان کند. اما روشن است که هیچگونه تغییر فرم در ابزارهای تبلیغاتی یک گروه تروریستی نمیتواند کارنامه سیاه کشتار و ناامنی را تطهیر کند و حقایق آشکار جنایات این فرقه را از حافظه تاریخی مردم کردستان پاک سازد.
