سایه «مرگ» پشت شعارهای آزادی؛ روایتی ریوار از قلب پژاک

انجمن بی تاوان: بسیاری از کسانی که پاهایشان به صخرههای سخت قندیل باز میشود، نه با پای خود، بلکه با وعدههایی رنگین یا فریبهایی کودکانه به آنجا کشانده شدهاند. پژاک سالهاست که پشت شعارهای پرزرقوبرق «آزادی» و «حقوق زنان»، واقعیتی تاریک را پنهان کرده است: استفاده ابزاری از کودکان و نوجوانان.
روایت «ریوار»؛ از کلاس درس تا سنگرهای اجباری
«ریوار» (نام مستعار)، یکی از اعضای جداشدهای است که در ۱۵ سالگی جذب این گروهک شد. او در خاطراتش از لحظهای میگوید که تمام رویاهایش فرو ریخت:
«آنها به من گفتند برای ادامه تحصیل و زندگی بهتر در اروپا کمکم میکنند. اما سر از غارهای تاریک قندیل درآوردم. اولین چیزی که از من گرفتند، نامم بود و بعد، تمام پیوندهای عاطفیام با خانواده. در پژاک، خانواده یعنی “خیانت”. یادم هست وقتی یکی از همرزمانم به نام “آگری” که فقط ۱۴ سال داشت، از شدت دلتنگی برای مادرش گریه میکرد، او را به اتهام “ضعف ایدئولوژیک” روزها در یک انفرادی حبس کردند تا یاد بگیرد که تنها خانوادهاش، حزب است.»
جنایت در حق «خودی»: اعدامهای پشت پرده
یکی از هولناکترین بخشهای تاریخ این گروهک، برخورد با کسانی است که به پوچی این مسیر پی میبرند و قصد بازگشت دارند. ریوار به حادثهای اشاره میکند که هرگز از یادش نمیرود:
سرنوشت تلخ فراریها: «یک بار دختر جوانی سعی کرد نیمهشب از مقر فرار کند. او را پیش از رسیدن به جاده گرفتند. فرماندهان برای ترساندن بقیه، جلسهای تشکیل دادند و او را خائن نامیدند. ما مجبور بودیم بایستیم و تحقیر شدن کسی را تماشا کنیم که فقط میخواست به خانه برگردد. او دیگر هرگز دیده نشد؛ بعداً گفتند در درگیری کشته شده، اما همه ما میدانستیم که گلوله را نه دشمن، بلکه خودی به او شلیک کرده است.»
چرا این روایتها اهمیت دارد؟
این یادداشتها نشاندهنده چند واقعیت تلخ است:
۱٫ کودکربایی مدرن: هدف قرار دادن نوجوانان به دلیل روحیه تاثیرپذیر آنها.
۲٫ بایکوت عاطفی: قطع کامل ارتباط اعضا با دنیای بیرون برای جلوگیری از خروج.
۳٫ تناقض در شعار: گروهی که دم از آزادی میزند، ابتداییترین حق عضو خود (حق زندگی و انتخاب) را سلب میکند.
نتیجهگیری:
جنایات پژاک تنها به عملیاتهای تروریستی علیه غیرنظامیان یا زیرساختها محدود نمیشود؛ بزرگترین جنایت آنها، دزدیدن “فرصت زندگی” از جوانانی است که با وعدههای دروغین، قربانی بازیهای سیاسی و نظامی فرماندهانی میشوند که فرسنگها دورتر از خط مقدم، در امنیت کامل نشستهاند.



