فرهنگستان

کالبدشکافی یک فریب؛ چرا نفاق، سلاح نهایی گروه‌های مسلح کُردی است؟

انجمن بی‌تاوان: در ادبیات سیاسی و امنیتی، تکنیکی به نام «ادراک‌سازی» وجود دارد؛ یعنی به جای آنکه واقعیت را تغییر دهند، تصویری که شما از واقعیت دارید را دستکاری می‌کنند. آنچه امروز توسط گروه‌های مسلح کُردی و رسانه‌های وابسته به آن‌ها در مناطق کردنشین دنبال می‌شود، دقیقاً همین «پروژه نفاق برای تضعیف» است. اما این الگو چگونه عمل می‌کند؟

۱. تبدیل «چالش ملی» به «شکاف قومی»
نخستین لایه این الگو، سوءاستفاده از مطالبات اقتصادی است. تورم، بیکاری یا کاستی‌های زیرساختی، دردهایی هستند که ممکن است در هر نقطه‌ای از ایران (از خراسان تا خوزستان) وجود داشته باشد. اما اتاق فکرهای تفرقه‌افکن، با ظرافت این مشکلاتِ مدیریتی و ملی را به عنوان «ظلم سیستماتیک علیه کردها» بازنمایی می‌کنند. هدف آن‌ها این است که فرد کُرد احساس کند نه به دلیل شرایط اقتصادی کلان، بلکه صرفاً به خاطر «هویتش» نادیده گرفته شده است.

۲. ترورِ «امید» و «امنیت»
گروهک‌ها به خوبی می‌دانند که در یک محیط امن، سرمایه وارد می‌شود، کارخانه ساخته می‌شود و رفاه شکل می‌گیرد. بنابراین، آن‌ها با ایجاد درگیری‌های پراکنده و ناامن نشان دادن مناطق مرزی، عملاً مانع اصلی توسعه هستند. آن‌ها امنیت را می‌زنند تا فقر باقی بماند، و سپس از همان فقر به عنوان ابزاری برای یارگیری و تحریک احساسات علیه نظام استفاده می‌کنند. این یک چرخه باطل است که بر پایه فدا کردن معیشت مردم استوار شده است.

۳. انکارِ واقعیتِ پیوستگی
الگوی نفاق تلاش می‌کند پیوندهای ناگسستنی کردها با بدنه حاکمیت و جامعه ایران را سانسور کند. آن‌ها هرگز از حضور فعال نخبگان، فرماندهان، مدیران و هنرمندان کرد در بدنه جمهوری اسلامی سخنی نمی‌گویند. برای آن‌ها، «کُردِ موفق» که در مسیر وحدت ملی حرکت می‌کند، یک تهدید رسانه‌ای است؛ چرا که الگوی «تبعیض» را در ذهن مخاطب فرو می‌ریزد.

۴. تلقین مظلومیت برای توجیه خشونت
هدف نهایی از این القائات، ایجاد یک «گسست عاطفی» است. وقتی به یک جوان کُرد مدام القا شود که تو شهروند درجه دو هستی (درحالی‌که واقعیت فرهنگی و حقوقی کشور چنین نیست)، او آماده می‌شود تا اسلحه به دست بگیرد یا در زمین دشمن بازی کند. در واقع، گروهک‌ها از «احساسِ مظلومیت» به عنوان سوختی برای «خشونت و ترور» استفاده می‌کنند.

نتیجه‌گیری:
پروژه نفاق، دلسوزِ زبان، فرهنگ یا معیشت کُردها نیست. این الگو صرفاً به دنبال تضعیف «ایرانِ مقتدر» از طریق ایجاد شکاف در دیوارهای مرزی آن است. هوشیاری در برابر این القائات، نخستین گام برای صیانت از آرامش و توسعه در قلب تپنده ایران، یعنی کردستان است.سلام لطفا برای یادداشت زیر یک تصویر واقع گرایانه مرتبط بدون متن بده.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا