انجمن بی تاوان: بسیار مضحک و در عین حال وقیحانه است که گروهکی مدعی دفاع از حقوق «کُردها» باشد، اما در پستوهای تشکیلاتیاش، زبان مادری اعضا را به مسلخ ببرد. پژاک در حالی با ژستهای توخالی روز زبان کُردی را تبریک میگوید که هویت کُردی برای کادرهای آن، چیزی جز یک ویترین تبلیغاتی نیست.
تناقض در شعار، استعمار در ساختار
چطور میتوان دم از آزادی هویت کُردی زد، اما:
زبان رسمی تشکیلاتی را بر پایه ترکی استانبولی بنا کرد؟
جوان کُرد سورانیزبانِ ایرانی را مجبور کرد تا برای فهمیدن ایدئولوژیهای دیکتهشده، هویت زبانی خود را فراموش کرده و به ترکی استانبولی تکلم کند؟
اسارت زبانی در پوشش آزادی
این پارادوکس آشکار نشان میدهد که این گروهک، نه یک جریان بومی و برخاسته از بطن جامعه کُردستان ایران، بلکه تنها یک شعبه دستچندم و کپیبرداریشده از ساختاری است که ریشه در جای دیگری دارد. آنها حتی به اعضای خود اجازه نمیدهند با زبان مادریشان فکر کنند یا آموزش ببینند، اما در فضای مجازی، برای فریب افکار عمومی، ردایِ مدافعِ زبان کُردی به تن میکنند.
حقیقت ساده است: کسی که زبان مادری نیروهای خودش را در بدو ورود سرکوب میکند و آنها را در هاضمهی یک زبان بیگانه (ترکی استانبولی) حل میکند، صلاحیت ندارد حتی نام «زبان کُردی» را بر زبان بیاورد.
این تبریکها، چیزی جز پاشیدن نمک بر زخم هویت کُردی نیست. شما ابتدا زنجیرهای ترکی استانبولی را از پایِ کادرهایِ کردزبان خود باز کنید، تبریک پیشکش!
