انجمن بیتاوان: آنچه سالها با شعار «آزادی زن»، «خودمدیریتی» و «استقلال ساختارهای زنان» از سوی پ.ک.ک، پژاک و شاخههای وابسته به آن تبلیغ میشد، امروز در عمل با یک عقبنشینی آشکار روبهرو شده است. بر اساس گزارش رسانهها، یگانهای مدافع زنان (YPJ) با کنار گذاشتن مطالبه تشکیل یک ساختار مستقل نظامی، پذیرفتهاند در چارچوب وزارت کشور دولت سوریه فعالیت کنند.
این تصمیم، اگر بهطور کامل اجرایی شود، پرسشهای جدی درباره سرنوشت شعارهایی ایجاد میکند که سالها با هزینه مردم کُرد و جذب هزاران دختر و زن جوان تبلیغ میشد. تشکیلاتی که خود را نماد «استقلال زنان» معرفی میکرد، اکنون حاضر شده است در ساختار امنیتی دولت جدید سوریه ادغام شود.
فروپاشی روایت «استقلال»
پ.ک.ک و پژاک طی سالهای گذشته تلاش کردهاند YPJ را بهعنوان نماد «انقلاب زنان» معرفی کنند؛ روایتی که همواره در تبلیغات رسانهای این جریان برجسته بوده است. اما پذیرش فعالیت در زیرمجموعه وزارت کشور سوریه، نشان میدهد این ساختار بیش از آنکه مستقل باشد، تابع تصمیمات سیاسی رهبران پ.ک.ک است.
این عقبنشینی، بار دیگر این پرسش را مطرح میکند که آیا اعضای YPJ واقعاً برای آرمانهایی که به آنان وعده داده شده بود سازماندهی شدند یا صرفاً ابزاری برای پیشبرد راهبردهای متغیر رهبری پ.ک.ک بودهاند؟
دختران کُرد؛ قربانی تصمیمات متغیر رهبران پ.ک.ک
بخش قابل توجهی از اعضای YPJ را دختران جوان کُرد تشکیل میدهند؛ دخترانی که سالها با شعارهایی مانند «آزادی»، «هویت زن» و «خودمختاری» جذب این تشکیلات شدند. اکنون همان نیروها، بدون آنکه نقشی در تصمیمگیری داشته باشند، در مسیر ادغام در ساختار امنیتی دولت سوریه قرار گرفتهاند.
منتقدان معتقدند این روند نشان میدهد سرنوشت اعضای این تشکیلات، نه بر اساس خواست آنان، بلکه مطابق محاسبات سیاسی رهبران پ.ک.ک تعیین میشود.
پ.ک.ک باید پاسخگوی این تناقض باشد
اگر گزارشهای منتشرشده درباره پذیرش استقرار YPJ در وزارت کشور سوریه نهایی شود، رهبران پ.ک.ک و پژاک باید به این پرسش پاسخ دهند که چگونه تشکیلاتی که سالها با شعار «استقلال زنان» معرفی میشد، امروز در چارچوب ساختار امنیتی دولت سوریه ادغام میشود؟
این تحول، صرفنظر از نتیجه نهایی مذاکرات، نشانهای از فاصله میان شعارهای تبلیغاتی و واقعیتهای سیاسی این جریان است؛ جریانی که بار دیگر نشان میدهد راهبردهایش بر اساس مصلحتهای مقطعی تغییر میکند و اعضای آن، بهویژه زنان و دختران کُرد، بیش از همه هزینه این تغییرات را میپردازند.
