سانسور و دستور از بالا به پایین؛ چگونه اوجالان برای رسانههای وابسته به پکک خطمشی دیکته میکرد؟

رسانههای اقماری پکک و پژاک (مانند شبکه استرک، روناهی، نوروز تیوی و روزنامه اوزگور گوندم) همواره خود را تریبون «آزادی بیان» و «صدای بیصدایان» معرفی میکنند. با این حال، مرور گفتوگوهای عبدالله اوجالان در «یادداشتهای امرالی» نشان میدهد که این شبکهها کوچکترین استقلالی ندارند و مستقیماً از سوی شخص او هدایت، توبیخ و سانسور میشوند.
اوجالان در جلسات خود با هیئتهای اعزامی، به صراحت از عملکرد روزنامهنگاران و مدیران این شبکهها انتقاد میکند، برای آنها تیتر و خط خبری تعیین مینماید و حتی متن بیانیههایی که قرار است به عنوان «نظر مستقل» منتشر شود را اصلاح یا رد میکند. او در یکی از جلسات با لحنی آمرانه دستور میدهد که چه کسانی بنویسند، چه مطالبی منتشر شود و چگونه افکار عمومی را مهندسی کنند. این واقعیت نشان میدهد که امپراتوری رسانهای پکک، نه یک نهاد مستقل خبری، بلکه ماشین پروپاگاندای فرقهای است که وظیفه دارد با وارونهنمایی حقایق و پنهان کردن جنایات و تلفات تشکیلات، خانوادهها و افکار عمومی را فریب دهد.



