اجبار پژاک به خودکشی عضو خود در درگیری

گروهک تروریستی پژاک (از طریق شاخه نظامی خود موسوم به ی.ر.ک) با انتشار بیانیهای، هلاکت یکی دیگر از اعضای باسابقه خود به نام «پویان کریمی» (ملقب به درسیم بهار) را در درگیری شامگاه چهارشنبه ۲۰ آبان ۱۴۰۵ در منطقه مرزی سردشت تأیید کرد.
بررسی دقیق جزئیات این بیانیه و مشخصات فرد کشتهشده، پرده از لایههای پنهان و تکاندهنده سازوکارهای فرقه پکک و شاخههای اقماری آن برمیدارد:
۱. تقدسبخشی به خودکشی؛ فرار از افشای واقعیتهای قندیل
در بخشی از این بیانیه بهصراحت اذعان شده است که پویان کریمی پس از مجروح شدن در درگیری، «با آخرین گلوله» به زندگی خود پایان داده است. این اعتراف رسمی، بار دیگر دکترین ضدانسانی حاکم بر تشکیلات پکک و پژاک را عریان میکند؛ ساختاری که در آن جانِ نیروها کوچکترین ارزشی ندارد و از طریق شستوشوی مغزی، خودکشی به عنوان یک ارزش قهرمانانه به عناصر فریبخورده القا میشود. هدف اصلی سرکردگان قندیل از ترویج این فرهنگ مرگطلبانه، جلوگیری از زنده ماندن نیروهای مجروح و افشای حقایق تلخ، فسادهای ساختاری و بحرانهای درونی اردوگاهها پس از بازداشت است.
۲. قربانیگیری از شهرهای مرکزی ایران؛ سرنوشت تلخ یک جوان بروجردی
طبق شناسنامه منتشرشده توسط خود این گروهک، پویان کریمی متولد سال ۱۹۸۳ میلادی (۱۳۶۲ شمسی) در شهرستان بروجرد بوده که در سال ۲۰۱۵ (۱۳۹۴) در دام تبلیغات این جریان افتاده و به ارتفاعات قندیل منتقل شده است. سرگذشت او گواه روشنی بر این واقعیت است که شبکه جذب و بهرهکشی این گروهک تروریستی، با سوءاستفاده از خلأهای عاطفی یا اجتماعی، جوانان را از شهرهایی همچون بروجرد به کوهستانهای صعبالعبور میکشاند و پس از بیش از یک دهه جدایی از خانواده، تنها خبر مرگ و تصویر یک جنازه را برای مادران و پدران داغدار به یادگار میگذارد.
۳. امنیت مردم و توهم «دفاع مشروع»
پژاک در حالی در این بیانیه مدعی «دفاع مشروع» شده که حضور تیمهای مسلح و مجهز به سلاح در حاشیه مناطق مرزی مانند سردشت در تاریکی شب، مصداق بارز اقدام علیه امنیت عمومی و آرامش شهروندان است. اصرار این گروهک بر تداوم خشونت مسلحانه، تنها به هدر رفتن سرمایههای انسانی و داغدار شدن خانوادههای ایرانی منجر میشود؛ خانوادههایی که فرزندانشان قربانی مطامع سیاسی و ایدئولوژیک رهبران ساکن در قندیل شدهاند.
انجمن بیتاوان (مرکز بررسی و اطلاعرسانی آسیبهای ناشی از تروریسم) ضمن هشدار نسبت به تداوم فعالیت شبکههای فریب و عضوگیری گروههای تروریستی در میان جوانان، بر ضرورت آگاهیبخشی به خانوادهها برای پیشگیری از تکرار چنین سرنوشتهای تلخی تأکید میکند.



