پشت پرده نشست زنان در سلیمانیه؛ تلاش پژاک و کژار برای «سفیدشویی تروریسم» در پوشش حقوق زنان

اخیراً نشستی با عنوان «اتحاد ملی زنان» و با هدف زمینهسازی برای برگزاری سومین کنگره زنان با حضور چهرههایی از مناطق مختلف کردنشین در شهر سلیمانیه اقلیم کردستان عراق برگزار شد. در میان حاضران این نشست، نام و تصویر «گولان فهیم» عضو مجلس گروهک تروریستی پژاک و «روزرین کمانگر» مسئول بهاصطلاح کمیته دیپلماسی کژار (شاخه زنان پژاک) بیش از هر چیز جلب توجه میکند.
حضور نمایندگان یک تشکیلات مسلح و تروریستی در یک محفل مدنی با شعار «بررسی وضعیت و حقوق زنان»، مصداق بارز بهرهبرداری ابزاری از مفاهیم انسانی و حقوق بشری برای مشروعیتبخشی به خشونت سازمانیافته است. بررسی سوابق میدانی پژاک و کژار نشان میدهد که این جریانها نه تنها مدافع حقوق زنان نیستند، بلکه بزرگترین ناقضان ابتداییترین حقوق انسانی زنان در مناطق کردنشین به شمار میروند.
تناقض آشکار میان شعارهای سالنی و واقعیتهای قندیل
در حالی که نمایندگان پژاک و کژار در سالنهای هتلهای سلیمانیه از «همبستگی و حقوق زنان» سخن میگویند، در اردوگاههای کوهستانی این گروهک، صدها دختر و زن جوان در شرایطی کاملاً ایزوله، تحت شدیدترین کنترلهای ایدئولوژیک و محروم از حق تشکیل خانواده، ارتباط با والدین و انتخاب آزادانه مسیر زندگی نگهداری میشوند.
بسیاری از خانوادههای داغدار در شهرهای مرزی غرب و شمالغرب ایران، سالهاست که در انتظار بازگشت دختران خود هستند که با وعدههای فریبنده به دام تبلیغات این گروهک افتاده و در نهایت، یا به عنوان سپر انسانی در درگیریهای مسلحانه قربانی شدهاند یا در ساختار بسته تشکیلاتی پ.ک.ک/پژاک گرفتار ماندهاند.
مصادره حرکتهای مدنی برای خروج از انزوا
تلاش عناصر پژاک و کژار برای گرهزدن نام خود به کنگرهها و نشستهای زنان در اقلیم کردستان، ناشی از انزوای شدید اجتماعی و بیاعتمادی عمیق افکار عمومی در میان خانوادههای کُرد نسبت به عملکرد این گروهک است. حضور چهرههای مسلح و ایدئولوژیک در کنار فعالان مدنی، علاوه بر به حاشیه راندن مطالبات واقعی و بومی زنان، این نشستها را به ابزاری برای پیشبرد اهداف سیاسی و یارگیری تشکیلاتی جریانهای تروریستی تبدیل میکند.
افکار عمومی و نهادهای مدافع حقوق بشر نباید اجازه دهند گروههایی که کارنامهای مملو از خشونت، ناامنسازی مرزها، تخریب معیشت مرزنشینان و سربازگیری از دختران نوجوان دارند، با تغییر ظاهر و حضور در نشستهای دیپلماتیک، چهره واقعی خود را پشت نقاب «دفاع از حقوق زنان» پنهان کنند.



