از «فتحالفتوحِ» کاغذی تا بنبستِ سیاسی؛ کارنامه سه ماهه یک ائتلاف بیوزن
با توجه به گذشت حدود سه ماه از شکلگیری ائتلاف گروهک های تجزیه طلب کردی و فروکش کردن موج تبلیغاتی اولیه، حالا بهتر میتوان بیاثری و انفعال آن را به نقد کشید.
انجمن بی تاوان: نزدیک به ۱۰۰ روز از هیاهوی رسانهای گروهک های تجیه طلب کردی پیرامون تشکیل «ائتلاف نیروهای سیاسی کردستان ایران» میگذرد. جریانی که در بدو تولد، چنان با تبختر و ادبیات منتگذارانه با جامعه سخن میگفت که گویا قرار است تمام معادلات منطقه را جابهجا کند. اما امروز، پس از گذشت سه ماه، سوال اساسی این است: این ائتلاف جز در صفحات وبسایتهای خبری خود، کجای زندگی مردم کردستان حضور دارد؟
۱. فرسودگی در نطفه:
تجربه سه ماه اخیر نشان داد که این ائتلاف، بیش از آنکه یک جبهه واحد عملیاتی باشد، یک «کمپین روابط عمومی» برای فرار از انزوای تشکیلاتی بود. گروههایی که دهههاست درگیر اختلافات داخلی و تضادهای ایدئولوژیک هستند، زیر چتری گرد آمدهاند که حتی قادر به پوشش دادن تَرَکهای عمیق میان اعضای خود نیست.
۲. دیوار بلند بیاعتنایی:
بزرگترین ضربه به این ائتلاف، نه از جانب مخالفان، بلکه از سوی خودِ مردم کردستان وارد شد؛ آنجا که «سکوت و بیتفاوتی مطلق» جامعه، بر ادعاهای قیممآبانه این گروهها خط بطلان کشید. منت گذاشتن بر سر مردمی که مطالباتشان فرسنگها با رویاپردازیهای این گروههای مستقر در خارج از مرزها فاصله دارد، تنها به عمیقتر شدن شکاف بیاعتمادی منجر شده است.
۳. تکرار چرخه توهم:
اینکه چند گروهک با پیشینههای مشخص، کنار هم بنشینند و نام جدیدی بر خود بگذارند، برای زندگی جوان کُرد که به دنبال امنیت، شغل و آینده است، نان و آب نمیشود. سه ماه زمان کمی نبود تا دستکم یک حرکت ایجابی یا اجتماعی از این ائتلاف دیده شود، اما خروجی آن تنها بیانیههای تکراری و کلیشهای بود که نشان داد این ساختار، صرفاً یک «بنبستِ تزیین شده» است.
نتیجه:
ائتلاف موسوم به نیروهای سیاسی کردستان، در همان تلهای افتاد که پیشینیانش افتاده بودند: «خودمرجعپنداری و دوری از واقعیت». امروز پس از ۹۰ روز، مشخص شده است که این اتحادهای صوری، تنها مصرف داخلی برای سران گروهها دارد تا چند صباحی دیگر به حیات سیاسی نباتی خود ادامه دهند. واقعیتِ کردستان، نه در جلسات این ائتلافهای فصلی، بلکه در اراده مردمی است که دیگر حاضر نیستند هزینه بلندپروازیهای شکستخورده جریانات تجزیهطلب را بپردازند.
