ادعای المیادین؛ پکک مسلحکننده گروهکهای تجزیهطلب در مرز ایران!
گزارش المیادین از یک تحرک سهماهه در نزدیکی مرز ایران پرده برداشته و مدعی شده است پکک برای گروهکهای تجزیهطلب کُردی سلاح تأمین میکند؛ نیروهایی که بنا بر این گزارش، نه حاضر به ترک مناطق مرزیاند و نه دستورات اربیل و بغداد را میپذیرند.
بیتاوان: بر اساس گزارش خبرنگار المیادین پلاس، تجمع نیروهای تجزیهطلب در نزدیکی مرز ایران از حدود سه ماه پیش آغاز شده است. سه ماه حضور و آرایش نیرو در یک منطقه مرزی را نمیتوان به یک اتفاق مقطعی یا تصمیمی لحظهای تقلیل داد.
این تحرکات، در صورت تأیید، نشان میدهد که یک برنامه مشخص برای حفظ حضور مسلحانه در منطقه دنبال شده است؛ حضوری که اکنون با ادعای دریافت تسلیحات از پکک، ابعاد امنیتی جدیتری پیدا میکند.
پکک؛ از شعار صلح تا تأمین سلاح؟
ادعای المیادین درباره تأمین سلاح از سوی پکک، پرسشهای جدی درباره ماهیت واقعی سیاست این جریان و گروههای همسو با آن ایجاد میکند.
اگر یک سو از پایان درگیری و تغییر رویکرد سخن گفته میشود و در سوی دیگر، بنا بر این گزارش، سلاح در اختیار گروههای مسلح قرار میگیرد، افکار عمومی حق دارد بپرسد: این دوگانگی تا کجا ادامه خواهد داشت؟
تغذیه گروههای مسلح با سلاح، هر نام و عنوانی که پشت آن قرار گیرد، نتیجهای جز تداوم چرخه ناامنی و تقویت ساختارهای مسلح خارج از حاکمیت نخواهد داشت.
نه به اربیل، نه به بغداد؛ سلاح بالاتر از قانون؟
بخش جنجالیتر گزارش المیادین، به موضع این نیروها در برابر دولت اقلیم کردستان و دولت فدرال عراق مربوط میشود.
بر اساس این گزارش، در چندین نشست میان رهبران این گروهها و مسئولان امنیتی، آنان اعلام کردهاند که نه حاضر به ترک مناطق مرزی هستند و نه دستورات اربیل و بغداد را اجرا خواهند کرد.
اگر این ادعا درست باشد، مسئله دیگر صرفاً اختلاف سیاسی نیست؛ بلکه با گروههایی مواجه هستیم که میخواهند با اتکا به سلاح، برای خود منطقه نفوذ و تصمیمگیری مستقل از ساختار رسمی ایجاد کنند.
قربانی اصلی، مردم مناطق مرزیاند
تجربه نشان داده است که وقتی گروههای مسلح، مناطق کردنشین را به میدان رقابتهای امنیتی و سیاسی تبدیل میکنند، نخستین قربانی مردم هستند.
مردمی که نه در انتقال سلاح نقشی دارند، نه در تصمیمگیری گروههای مسلح دخیلاند و نه از تبدیل محل زندگیشان به عرصه درگیری سودی میبرند.
آنچه باید روشن شود، منشأ تسلیحات، مسیر انتقال آنها و ارتباط واقعی میان گروههای مسلح مستقر در منطقه و پکک است.
پروژهای که با سلاح ادامه پیدا میکند
گزارش المیادین، در صورت صحت، تصویری نگرانکننده از تداوم یک رویکرد قدیمی ارائه میدهد: گروههای مسلحی که به جای پذیرش حاکمیت قانون و کنار گذاشتن سلاح، همچنان به دنبال تثبیت موقعیت خود از طریق قدرت نظامی هستند.
پرسش اساسی اینجاست که اگر پکک واقعاً به دنبال پایان دادن به دوران مبارزه مسلحانه است، چرا باید بنا بر ادعای یک رسانه منطقهای، برای گروههای مسلح همسو با خود سلاح تأمین کند؟
تا زمانی که پاسخ روشنی به این پرسش داده نشود، شعارهای صلح و تغییر رویکرد نمیتواند واقعیت حضور و تحرکات مسلحانه در منطقه را پنهان کند.
بیتاوان: امنیت مردم مناطق مرزی نباید قربانی بازی گروههای مسلح، پروژههای فرامرزی و رقابتهای سیاسی شود. هر گروهی که خود را بالاتر از قانون و تصمیم حاکمیت بداند، دیر یا زود هزینه این رویکرد را به جامعه تحمیل خواهد کرد.
