سندروم بی‌اعتمادی در اردوگاه ترور؛ واکاوی نشست فرمایشی چهار گروهک تروریستی و تحریم آن توسط دموکرات و کومله
اخبار واصله از پشت‌پرده محافل تجزیه‌طلب ضدایرانی، بار دیگر از شکاف‌های ترمیم‌ناپذیر و تعمیق بحران بی‌اعتمادی میان سران ترور در شمال عراق پرده برداشت. بر اساس گزارش‌های منتشرشده، چهار گروهک تروریستی شامل شاخه‌ای از کومله، پارت آزادی، سازمان خبات و پژاک (شاخه پ.ک.ک در ایران) پس از نشستی ۳ ساعته بیانیه‌ای صادر کرده و در آن شرط گذاشته‌اند که هیچ حزبی حق «مذاکره انفرادی با تهران» را ندارد! این در حالی است که دو گروهک باسابقه یعنی گروهک دموکرات (حدکا) و کومله مهتدی با تحریم این نشست، عملاً آن را بی‌اعتبار ساختند.
نگاهی به جزئیات این نشست و خروجی آن چند واقعیت مهم را آشکار می‌سازد:
۱. ترس عمیق از فروپاشی تشکیلاتی و مذاکرات پنهانی:
اینکه خروجی اصلی یک نشست چندساعته «ممنوعیت مذاکره انفرادی با ایران» اعلام می‌شود، نشان‌دهنده پارانویای شدید و بی‌اعتمادی مطلق سران این گروهک‌ها نسبت به یکدیگر است. سران گروه‌های مسلح به خوبی می‌دانند که هر یک از احزاب تجزیه‌طلب در خفا به دنبال بده‌بستان و حفظ حیات فرسوده خود هستند و شعارهای «همبستگی» صرفاً مصرف رسانه‌ای دارد.
۲. انزوای مطلق و بایکوت دموکرات و کومله:
عقب‌نشینی ناگهانی حزب دموکرات و رد کامل دعوت از سوی جریان مهتدی نشان داد که ادعای «اتحاد اپوزیسیون» توهمی بیش نیست. جریانات باسابقه کردی حتی حاضر نیستند پشت یک میز مشترک با تروریست‌های بدنام پژاک و خرده‌گروه‌های بی‌تاثیر بنشینند؛ چرا که هر کدام به یک کارفرمای منطقه‌ای و غربی متصل بوده و دستورات متفاوتی دریافت می‌کنند.
۳. اعتراف به سردرگمی، اختلافات داخلی و شکست پروژه‌ها:
این چهار گروهک در گزارش خود رسماً اعتراف کرده‌اند که علت بن‌بست و فلج شدن فعالیت‌هایشان «اختلافات فکری، نبود مکانیسم کاری و فشارهای پیرامونی» است. این اعتراف صریح نشان می‌دهد جریانی که سال‌ها با ادعای احقاق حقوق مردم کُرد جوانان را به کام مرگ کشاند، حتی قادر به تنظیم یک آیین‌نامه کاری داخلی میان چند گروهک انگشت‌شمار نیست.
نتیجه‌گیری:
نمایش جدید گروهک‌های مستقر در اقلیم کردستان عراق، نه نشانه قدرت، بلکه تصویری از بن‌بست راهبردی و اضمحلال گفتمانی احزابی است که دهه‌هاست قربانی‌شدن جوانان کُرد را ابزار دست‌یازی به دلارهای بیگانگان کرده‌اند. حقیقت ماجرا این است که تروریسم مسلحانه در مناطق مرزی غرب کشور به پایان خط رسیده و گروهک های تجزیه‌طلب امروز در گرداب بی‌اعتمادی به خود، مشغول پایش خیانت‌های احتمالی یکدیگرند.
