ناقض آشکار در صحنه سیاسی ترکیه؛ وقتی حامی اصلی جنگ، خواستار سخنرانی اوجالان میشود
بیتاوان: اظهارات اخیر دولت باغچلی، رهبر حزب ملیگرای افراطی ترکیه (MHP)، مبنی بر دعوت از عبدالله اوجالان برای حضور در پارلمان این کشور و اعلام خلع سلاح پکک، بازتاب گستردهای داشته است. این مواضع از سوی چهرهای که سالها سرسختترین حامی سرکوب نظامی و تداوم خشونت بوده، پیش از آنکه نشانهای از حسن نیت یا دستیابی به صلح باشد، نشاندهنده ناکامی سیاستهای مشت آهنین و بحران عمیق ساختار سیاسی ترکیه در قبال مسئله کردها است.
تحلیل این موضعگیری، چند محور کلیدی را آشکار میسازد:
* شکست راهبرد نظامی و بنبست پکک: اعتراف ضمنی مقامهای ارشد ترکیه به نقش محوری رهبر زندانی پکک، اثبات میکند که دهه ها فعالیت مسلحانه و خشونتآمیز نه تنها به نتیجه نرسیده، بلکه سران این گروه را در بنبست سیاسی و عملیاتی قرار داده است.
* بازی با کارت «حق امید»: طرح موضوعاتی مانند رفع محدودیتها و اعطای «حق امید» به اوجالان در ازای انحلال پکک، معاملهای سیاسی برای برپایی شوهای تبلیغاتی در پارلمان است؛ بدون آنکه پاسخ شفافی به قربانیان تروریسم و خشونت داده شود.
* استفاده ابزاری از گروههای مسلح: تا زمانی که زیرساخت فکری خشونت و گروههای مسلح انحلال نیابند، اینگونه مانورهای سیاسی صرفاً بازی با افکار عمومی جهت فرار از بحرانهای داخلی است.
انجمن بیتاوان تاکید میکند که صلح واقعی تنها با پایان دادن به ساختار ترور، خلع سلاح کامل و پاسخگویی شفاف در برابر تمام قربانیان خشونت محقق میشود، نه با معاملات و چرخشهای سیاسی در پشت درهای بسته.
