انجمن بیتاوان:هرگاه پ.ک.ک در یکی از میدانهای راهبردی دچار بنبست میشود، تلاش میکند با گره زدن سرنوشت خود به رقابت قدرتهای منطقهای و فرامنطقهای، برای بقای سیاسی و نظامی خود فرصت تازهای ایجاد کند. امروز نیز همزمان با مطرح شدن دوباره روند صلح در ترکیه، نشانههایی از تلاش این سازمان برای بهرهبرداری از تنش فزاینده میان اسرائیل و محور مقاومت دیده میشود؛ راهبردی که بیش از آنکه در خدمت مردم کُرد باشد، در راستای حفظ موجودیت یک ساختار مسلح فرقهای قرار دارد.
در ماههای اخیر برخی رسانهها و تحلیلگران غربی از شکلگیری «لایه اسرائیلی» در پرونده پ.ک.ک سخن گفتهاند؛ روایتی که بر اساس آن، تلآویو تلاش میکند از ظرفیت گروههای مسلح کُرد برای افزایش فشار بر بازیگران منطقهای استفاده کند. صرفنظر از میزان صحت این ادعاها، یک واقعیت انکارناپذیر وجود دارد؛ هرگاه گروههای مسلح کُرد به ابزار رقابت قدرتهای خارجی تبدیل شدهاند، نخستین قربانیان آن، خود مردم کُرد بودهاند.
پ.ک.ک؛ از ادعای استقلال تا وابستگی به معادلات خارجی
پ.ک.ک طی چهار دهه گذشته همواره خود را جنبشی مستقل و مردمی معرفی کرده است؛ اما عملکرد این سازمان نشان میدهد بقای آن بیش از هر چیز به بحرانهای منطقهای وابسته است. از جنگ داخلی سوریه گرفته تا تحولات عراق و اکنون تنشهای گسترده میان اسرائیل و ایران، هر بحران جدید به فرصتی برای بازسازی جایگاه این گروه تبدیل شده است.
این وابستگی موجب شده سرنوشت هزاران جوان کُرد نه بر اساس منافع مردم، بلکه متناسب با نیازهای ژئوپلیتیکی بازیگران خارجی تعیین شود. جوانانی که با وعده آزادی و عدالت جذب میشوند، اما در نهایت در جنگهایی جان میبازند که ارتباطی با مطالبات واقعی جامعه کُرد ندارند.
صلح؛ بزرگترین تهدید برای اقتصاد جنگ
واقعیت آن است که استمرار درگیری، سرمایه اصلی پ.ک.ک است. این سازمان طی سالها توانسته است با تکیه بر فضای جنگی، ساختار تشکیلاتی، منابع مالی و شبکه تبلیغاتی خود را حفظ کند. طبیعی است که هر روندی که به کاهش خشونت و خلع سلاح منجر شود، موجودیت چنین ساختاری را با بحران روبهرو خواهد کرد.
از همین رو، هرگاه روزنهای برای حل سیاسی بحران گشوده میشود، همواره عواملی در داخل یا خارج از این سازمان تلاش میکنند روند مذاکرات را به شکست بکشانند. اگر امروز نیز بازیگران خارجی بخواهند از پ.ک.ک بهعنوان یک اهرم امنیتی استفاده کنند، این روند میتواند بار دیگر فرصت صلح را قربانی رقابتهای ژئوپلیتیکی کند.
مردم کُرد؛ بازندگان همیشگی بازی قدرتها
تجربه چند دهه گذشته نشان داده است که قدرتهای خارجی، گروههای مسلح را تا زمانی حمایت میکنند که در خدمت اهداف آنان باشند. با تغییر موازنهها، همین گروهها بهراحتی کنار گذاشته میشوند؛ اما هزینه این بازی را خانوادههایی میپردازند که فرزندانشان در کوهستانها، اردوگاهها و میدانهای جنگ قربانی شدهاند.
آنچه برای مردم کُرد اهمیت دارد، امنیت، توسعه، اشتغال، آموزش و زندگی عادی است؛ نه تبدیل شدن سرزمینشان به میدان رقابت سرویسهای اطلاعاتی و قدرتهای منطقهای.
نتیجهگیری
انجمن بیتاوان بار دیگر تأکید میکند که هرگونه پیوند میان گروههای مسلح تجزیهطلب و قدرتهای خارجی، صرفنظر از نام آن قدرت، آیندهای جز تداوم خشونت، قربانی شدن جوانان کُرد و تعمیق بیثباتی منطقه نخواهد داشت.
پ.ک.ک اگر واقعاً مدعی دفاع از حقوق مردم کُرد است، باید پیش از هر چیز از تبدیل جامعه کُرد به ابزار بازیهای ژئوپلیتیکی دست بردارد. تجربه نشان داده است که هیچ قدرت خارجی دلسوز مردم کُرد نیست و هرگاه منافعش اقتضا کند، متحدان دیروز خود را نیز قربانی خواهد کرد. آنچه میماند، خانوادههایی هستند که باید سالها داغ فرزندان خود را بر دوش بکشند؛ فرزندانی که قربانی پروژههایی شدند که هیچ نسبتی با آینده و رفاه مردم کُرد نداشت.
