۷ مهر ۱۴۰۱

فرقه تروریستی ؛ عنوانی درخور پژاک

  • ۲۰ بهمن ۱۴۰۰
  • ۱۱۸ بازدید
  • ۰

انجمن بی تاوان آذربایجان غربی : پژاک ؛ فرقه ای مسلح و تروریستی  از شاخه های فرقه ای سازمان یافته پ.پ.ک که در آبان ماه سال ۱۳۸۲ برای تحریکات تروریستی در ایران راه اندازی شد؛ این فرقه تروریستی در کوهستانهای قندیل عراق مستقر بوده وبا حمایت پ.پ.ک در شمال غرب ایران دست به ترور در داخل کشور می زند.

سرکرده های پ.پ.ک تحت تاثیر شرایط بین الملی پس از ۱۱ سپتامپر در تکاپو برای خوشایند دولتهای غربی به ویژه آمریکا با ایجاد فرقه پژاک اهداف ذیل را دنبال می کنند

۱) همراهی با سیاست های منطقه ای غرب بویژه آمریکا با به نمایش گذاشتن توان تروریستی در ایران

۲)کاستن از فشار ضد تروریسم (پ.پ.ک از سالها قبل در فهرست گروههای تروریستی اکثر کشورها از جمله اتحادیه اروپایی قرار دارد)

۳) توسعه تحریکات تشکیلاتی در جغرافیای ایران

فرقه چیست؟

فرقه به تفکرات؛نظریه ها و عملکردهای افرادی خود انتصابی ومجابگر گفته می شود که ادعا دارند ماموریت خاصی در زندگی داشته ویا  از دانش ویژه ای برخوردار هستند و افراد دیگر را وادارکرده تا بطور کامل (یا نزدیک به آن ) در خصوص تقریباً همه تصمیمات زندگی اش وابسته به او باشدوبه پیروان اعتقادی خود چنین القا می نماید که دارای استعداد ویا نبوغ ویژه ای می باشد.

دلایل نامگذاری  پژاک به فرقه چیست؟

۱) رهبر فرقه پژاک (عبدالرحمان حاج احمدی) فردی خود انتصابی با ادعای دانش ویژه و ماموریت خاص برای تمام جوامع بشری

۲)عضو جذب شده ؛ابتدا مغز شویی شده وسپس نگاه او به خودش وبه دنیای اطرافش براساس ایدئولوژی فرقه ؛ بازسازی می شود

۳)اعضای پژاک چیزهای را باید بیاموزند که فرقه تعین کرده است.

۴)تشکیلاتی فاقد پویایی ومتوقف در زمان تاسیس است.

۵)ادعای نوآوری وسنت شکنی دارد.

۶)برخورد فریب کارانه با افراد و گروههای خارج از فزقه را مجاز می داند.

۷) عهد شکنی یا درخواست خروج از فرقه پس سوگند؛ گناهی نابخشودنی وسزایی آن مرگ است.

چگونه افرادی به فرقه می پیوند؟

۱) افرادی تمایل به این باور که وضعیت اذهان وافکار شان آسیب ناپذیر است.

۲) افرادی را که راه حل های فرقه را؛ چاره ای برا ی رهای ورفع مشکلات خانوادگی وزندگی  خودمی دانند.

۳)افرادی را که احساس گمگشتگی وتنهایی کرده؛ ونیازمند چاره برای به تحق رساندن آمال وخواسته های خود هستند.

فرقه چه معایبی دارد؟

۱) فرقه موسسات مشروع را تهدید می کند.

۲) فرقه به بچه های ما آسیب رسانده؛ خانواده های ما را از هم می درند.

۳) فرقه خوشنت بار است.

۴) فرقه در کلاهبرداری و توطئه ها شرکت می کند.

۵) فرقه آزادی ما را می گیرد.

۶) فرقه دارایی ما را می گیرد.

۷) فرقه از تجسس در خصوص خود فرار می کند.

میانگین سنی افراد پژاک :

فرقه تروریستی پژاک باتوجه به عدم آگاهی نوجوانان  با فریب دادن ؛وعده های جنسی وآزادی جنسی در فرقه؛ افراد ۱۵ تا ۲۵ سال را بیشتر از سایر سنین جذب می کند.

جایگاه دختران و زنان در پژاک:

فرقه تروریستی وکرد ستیز پژاک که خود را مقید به حقوق زن می داند؛ وادعا دارند  که جایگاه  زن محترم  بوده و از ارزش انسانی بالای برخوردار است ؛ولی گزارشات و آمار خود کشی دختران وزنان در پژاک بدلیل تجاوز جنسی حاکی از بی ارزشی زن وجایگاه زن است؛ پژاک با حرف های دهن پرکن دختران ساده روستایی را فریب داده واقدام به هرگونه رفتار ناشایست انسانی و اخلاقی می زند؛  نمونه اسامی دختران عضو پژاک که به دلیل تجاوز جنسی خود کشی کرده اند: دوله نویده(کد زیلان)؛ شیرین آموده( کد آتین)؛ رحیمه یاشار( کد ریحان)؛ سحر فیلیز(کد سوزدار)؛ هدیه زنگین             (کد بریوان) ؛ سونگول سالمان (کد روزرین) فاتما بایسال( کد ژیندا) امینه عثمان (کد آهین)

ازدواج در پژاک:

ممنوعیت ازدواج در پژاک، اما داشتن روابط نامشروع مخفی ، امری رایج است. پ ک ک و پژاک ادعا می کنند که اعضای آن نباید ازدواج کنند و یکی از شعارهای اصلی این فرقه توجه خاص به حقوق زنان و احترام به آن می باشد اما در عمل چنین نیست. عثمان اوجالان – ۶۰ ساله ، برادر رهبر پ ک ک – دوبار ازدواج کرد آنهم با دو دختر جوان ۳/۱ سن اش ( یکی ۲۱ ساله اهل منطقه قطور خوی و دیگری ۲۲ ساله اهل آکره کردستان ) . البته بدون این که روال متداول جامعه را طی کند. رهبر پزاک نیز با یک دختر آلمانی ازدواج کرده است . او مقیم آلمان است و در جایی گرم و نرم ادعای مبارزه برای کرد را دارد در حالی که اعضای سیه روز و ساده هم حق ازدواج ندارند، از سوتغذیه رنج می برند و حق بازگشت هم ندارند . مردم کرد در ترکیه و عراق زندگی اقتصادی سختی را می‌گذرانند، اما روزنامه «ملیت»، نوشت که عثمان اوجالان ۵/۲ کیلو طلا به زن جدیدش داد و هزینه ازدواجش نیز ۵۲ هزار دلار بوده است.

عدالت وبرابری در پژاک:

تظاهر به عدالت و برابری ، اما تعظیم دربرابر اوجالان، یعنی در پژاک و پ ک ک اگر کسی مطیع کامل رهبر مطلق نبود و یا نظرات مخالف ارائه دهد باید عملا از صحنه کنار برود و هیچ اعتراضی هم وارد نیست. چون در منطق شان ، اعتراض کردن به معنای کوچک شمردن و خودبزرگ بینی است. در پژاک مقوله‌ تخصص ، مدنظر نیست. معیار و ملاک برای دادن مسولیت به کسی، به میزان وابستگی تمام و کمال و اطاعت محض‌ آن فرد به رفتار و گفتار فرمانده‌ بستگی دارد و اجرای آنها بدون ارائه هیچ نظری. شخص را با اجبار به انجام کاری وادار می کنند تا در راهی قدم بردارد که آنها تعیین می‌کنند . مهم ترین ویژگی – از بدو تاسیس پ.ک.ک – بی سوادی یا کم سواد بودن اکثر اعضای فرقه است که نوکران فریب خورده و چشم و گوش بسته باشند. حقیقت این است که این فرقه با افراد فهمیده و تحصیل کرده سرسازگاری ندارد و دانش وانتقاد و تفکر و تعقل را دشمن خود می‌داند زیرا با فرمول‌های ساختگی و بی اساس نمی‌توان این گونه افراد را فریب داد و به خدمت گرفت و از منتقدین و افراد آگاه ترس دارد و همه را مامور و جاسوس ناکجا آباد می خواند. چرا فقط افراد بی سواد فریب این فرقه ها را می خورند ؟ چرا سرکردگان این فرقه ها اعضای معترض را بدون دادگاهی می کشند؟. [ مانند د. ناصر از سوریه، دلیر ( آزاد طاهری ) از بوکان، عاکف ( خدر خرینگه ) از بوکان، حاملی از سوریه، دیلان از ( خوی )، ژینو از سردشت و …] که اعضای فرقه پژاک بودند و صرفا به خاطر اعتراض به عملکرد نادرست ، بدون دادگاهی و هیات منصفه و وکیل کشته شدند. اینها فقط برای کتمان جنایات خود فرافکنی می کنند. پژاک تعداد زیادی از اعضای خود را – به جرم‌های مختلف – در دادگاه‌های صحرایی محکوم و از بین برد شاید در بسیاری از دولت‌ها هنوز حکم اعدام اجرایی است؛ اما پژاک در عملیات تسویه درون – گروهی، اعضای خود را به قتل می‌رساند و بعد هم زیر تخته‌سنگ‌ها و یا در گوشه‌ایی از دره‌های عمیق دفن می‌کند و هیچ وقت هم جایش را اعلام نمی‌کند. اگر هم سئوال شود ، در جواب می‌گویند: فرار کرد بی شرف ! و ….

کودکان در پژاک و پ.پ.ک

استفاده ابزاری از کودکان ، نشانه دیگری از اینکه پژاک برای اهداف خود ، حد و مرزی را نمی شناسد و حتی به کودکان نیز رحم نمی کند. در اساسنمامه پژاک با نوشتن موارد فریبنده ۱۸ سال سن تمام، می خواهد حتی تروریسم خود را در چارچوبی حقوقی جلوه دهد اما کودکان چه می کنند ؟ فرقه ای که حتی به اساسنامه خود نیز معتقد نیست چگونه می تواند ادعای ” مبارزه ” برای کرد کند ؟ چند نمونه از موارد متناقض مربوط به سن اعضا هنگام عضویت و پایین تر از ۱۸ سال بودن آنها می آوریم وبعضی از افراد حتی هنگام کشته شدن نیز پایین تر از ۱۸ سال سن داشتند . یکی از روزنامه دانمارک نوشت که ” پ ک ک از کودکان برای جنگ استفاده می کند” و یاعکس هایی که منوچهر زنوزی – مدیر سابق روز تی وی – منتشر کرد که کودکانی را نشان می دهد که بین ۱۴ الی ۱۶ سال دارند و حتی خودش نیزگفت که ” کودکان ۸ الی ۹ ساله را نیز در اردوگاههای پ ک ک دیده است و بیشترین کودکان اردوگاهها از ایران و اروپا هستند بدون آنکه والدین شان همراه آنان باشند. کوچک ترین آنها آموزش نظری و بزرگترها آموزش استفاده از اسلحه می بینند و تاریخ کرد – با تاکید بر آشنایی با عبدالله اوجالان رهبر پ ک ک – می خوانند. در یک اردوگاه پناهندگان در عراق یک خانواده کرد سوریه را دیدم . آنها به دنبال دخترشان آمده بودند که پ ک ک وی را فراری داده بود . نیروهای امنیتی لبنان یک گروه از اعضای پ ک ک را در بیروت دستگیر کردند که در لبنان برای اسرائیل جاسوسی می کردند . قبلا فریب شعارهای خیالی پ ک ک را خورده بودند” و کسی هم تکذیبش نکرد !

تامین منابع مالی پژاک پ.پ.ک

مواد مخدر منبع عمده مالی پ ک ک و پژاک است. زیرا سازمان های تروریستی بر دو پایه استوارند : ایدئولوژیکی – سیاسی و دومی اقتصادی . به هر حال در جاهایی که خلا قدرت دولت ها وجود دارد این سازمان ها خیلی زود رشد می کنند . آنها برای خرید اسلحه،مواد منفجره و نیازهای روزانه خود به پول نیاز دارند . در بین روش های درآمدزایی، قاچاق مواد مخدر بهترین آنهاست . یکی از مهم ترین مناطق حوزه پخش مواد برای پ ک ک اروپا می باشد که ۸۰ در صد پخش را در آن بر عهده دارد . پ ک ک به یکی از اربابان واقعی مواد مخدر تبدیل شد که در میان هلال طلایی ( از پاکستان، افغانستان ، ایران و ترکیه ) تا اروپا رقیبی ندارد. هزاران هواخواه پ ک ک در اروپا شبکه بزرگ پخش مواد مخدر را بر عهده دارند . به گزارش اینترپل ( پلیس بین الملل ) در سال ۱۹۹۲ پ ک ک ۸۰ کنترل مواد مخدر اروپا را در دست دارد . پژاک نیز به عنوان شاخه ایرانی پ ک ک نقش اساسی را به ویژه در مرز های ایران ایفا می کند . در گزارشات سالانه پلیس بین الملل ( اینترپل ) چنین آمده است : ” بین ۶۰ الی ۷۰ درصد مواد مخدر وارده به اروپا از طریق استانبول انجام می شود . ۱۷۸ تشکیلات کردی تحت کنترل پ ک ک و پژاک مستقیما در ترانزیت مواد مخدر دخالت دارند . دادستان کل آلمان نیز در یک کنفرانس مطبوعاتی گفت : ” ۸۰ درصد مواد مخدر مصرفی در آلمان توسط اعضای پ ک ک و پژاک تامین می گردد “. اما عبدالرحمان حاجی احمدی سرکرده پژاک در آلمان زندگی می کند . بسیاری از اعضای دستگیر شده فرقه ها ی پژاک و پ ک ک نیز در بازجویی ها به این نکته اعتراف کرده اند که در آمد حاصله از مواد مخدر را برای تامین هزینه های فرقه های خود صرف می کنند . این فرقه ها ادعای باصطلاح ” مبارزه ” برای کردها را می کنند اما با نگاهی به این گزارشات، ماهیت واقعی آنها مشخص می گردد . در گزارشی در سایت وزارت دفاع انگلیس نیز بر لزوم برخورد قاطع با فرقه پژاک برای جلوگیری از ترانزیت و پخش مواد مخدر تاکید شده است .

عملیات تروریستی پژاک

جامعه کردها ، تروریست نیست، بلکه کردهای شریف و نجیب، ملتی هشیار و آگاه و بیدارند و به جای احساساتی بودن، واقع بین هستند. در خاورمیانه ، تفکر غالب بر جامعه با ترور و تروریسم هم‌پیمان نمی شوند. اکنون این فرقه‌ی تروریستی با این وعده و وعیدهای خیالی خویش، گمان می‌کند که مردم انسان دوست و اهل زیبایی و زندگی کُرد و ایرانی، ملتی با هزاران سال تاریخ شرافت و کرامت، اجازه نفوذ ترور در زندگیشان را خواهند داد. اما کرد ها خاطرات تلخی از جنگها ونا آرامی ها دارند. از روز نخست تا امروز، مردم کرد را با مصیبت ها و مشکلات فراوانی روبرو کرده است، حتی اعضای فریب خورده آن نیز دچار سردرگمی اند . این فرقه که با ترور و خشونت شکل گرفت، همواره می خواهد خود را با تبلیغات و پرخاش در برابر نقدها، تبرئه کند و خود را تشکیلاتی با اهداف سیاسی در راستای کرد قلمداد کند اما آیا چنین است ؟ … پژاک ادعا می کند ، یکه تاز میدان مسائل کردی است و خود را نماینده کردها می داند اما امروزه در موضع ضعف قرار دارد که حتی احزاب کردی مخالف ایران هم حاضر به گفتگو با آن نیستند و این یعنی عدم مشروعیت پژاک حتی در نزد مخالفان ایران. احزابی مانند کومله و دموکرات – که سابقه سال ها فعالیت دارند – در بیان علل مخالفت خود با پژاک همیشه عنوان کرده اند که ” پژاک یک فرقه مشکوک و بی پایه است که با حمایت اسرائیل و آمریکا و توسط پ ک ک جهت پیشبرد اهداف پ ک ک وفشار بر ایران تاسیس شده و به محض این که پ ک ک به اهدافش برسد این فرقه را منحل خواهد کرد چرا که این جریان برخاسته از اراده مردم کرد نیست”، یعنی نمی خواهند که با این فرقه ، مذاکره و همکاری داشته باشند. [ البته رحمان حاج احمدی از اعضای اخراجی حزب دموکرات است ] و در پاسخ به اینکه ” چرا پژاک با دیگر احزاب کرد مخالف ایران متحد نمی شود ؟ ” ، شیرزاد کمانگر گفت : ” ما در این زمینه تلاش های زیادی انجام داده ایم اما متاسفانه احزاب دموکرات و کومله همیشه به ما جواب رد داده اند “.
پس از این که فرقه پژاک طی چند عملیات تروریستی تعدادی سرباز و غیر نظامی کرد را در مناطق کردنشین ایران هدف قرار داد تمام انسان های آزاده و رسانه های مختلف این حرکت را ترور وحشیانه قلمداد کرده و آن را محکوم کردند . روزنامه انگلیسی زبان ترند چاپ باکو پژاک را یک” باند راهزنان ” نامید و نوشت : با این گونه رفتارهای غیرانسانی به چهره مردم کرد لطمه وارد می سازد در حالی که هیچ وقت نماینده مردم کرد نیست ” . پژاک در توجیه ترورمرزبانان مریوان اعلام کرد: « این عملیات، مقابل به مثل در برابر اعدام حسین خضری بوده است.» پژاک در سایت رسمی خود مسئولیت این ترورها را برعهده گرفت. اما چه فرقی بین مقابله به مثل پژاک و ترور وجود دارد؟ پژاک اصطلاح مقابله به مثل را راهکاری برای توجیه عملکردهای تروریستی خویش بیان می‌دارد. در چه قالبی می‌توان تعریف کرد؟ جز اینکه گفت : پژاک تهدیدی بزرگ علیه کردها است بیشترین کشته در کردستان، ناشی از درگیرهای گروهک ها بود که مردم غیر نظامی فدا شدند . این گروهک ها بیشترین تعداد کردها را خودشان اعدام کرده اند . بیشترین میزان ترانزیت و پخش مواد مخدر در کردستان توسط این فرقه ها ( به ویژه پژاک ) انجام شده است . این فرقه ها مدارس ساخت دولت در مناطق کردنشین را تخریب می کرند و معلمان را کشتند تا نشانه ای از حضور دولت در منطقه نباشد . در داخل شهر در نوروز ترور کردند تا مانع توسعه توریسم در منطقه شوند … یکی از بنیانگذاران فرقه پژاک عثمان جعفری است که بلافاصله از این فرقه جدا شد و به یکی از مخالفان سرسخت آن تبدیل شد. عثمان جعفری – از سرکرده های سابق و از بنیانگذاران پژاک- ضمن انتقاد شدید از عملکرد تروریستی پژاک می گوید: ” تا این لحظه هم پژاک هیچ برنامه ای ” برای کردها ندارد و فقط اسباب دست دیگران شده است. قشر دارای درک و فهم هیچ وقت از اسلحه برای مطرح کرده خواسته های خود استفاده نمی کند. ما کردها بیش از ۵۰ سال است با اسلحه ره به جایی نبرده ایم. استفاده از زور و اسلحه علیه قدرتی مثل ایران کار اشتباهی است “در سال ۱۹۹۶ به عضویت پ ک ک در آمدم و این اشتباه بزرگی در زندگی من بود. اولین انگیزه ما این بود تا بتوانیم از آمریکا به عنوان مکانیسمی خارجی که در منطقه است استفاده کنیم و این فرصت تاریخی را از دست ندهیم . عثمان اوجالان از سران پ ک ک با من تماس گرفت و از طرح پ ک ک برای ایجاد پژاک مطلع کرد. چون پ ک ک اختصاصا به کردهای ترکیه می پرداخت لذا قرار بر این شد که آمریکا از طریق پ ک ک اما با عنوان پژاک بر ایران فشار وارد شود. اما در پژاک همه چیز یا سیاه است یا سفید ، کاملا دُگم و غیر قابل انعطاف ” . دیری نپایید که بسیاری از آن جدا شدند، تعدادی بدست پژاک کشته شدند مانند هوال سیپان که قویترین رقیب احتمالی دیگر اعضا برای بدست گرفتن سرکردگی این فرقه بود . افرادی مانند بهروز و حسین شجاعی یا عثمان جعفری هم از کاندیداهای احتمالی برای این پست بودند . هر یک به نوعی کناررفتند . عثمان اوجالان راجع به نحوه آمدن این افراد و کنار رفتن آنها بحث می کند .

نتیجه : و این عوامل باعث شد که فرقه پژاک روز به روز ضعیف تر شود. جدا شدن روز افزون اعضای آن – به خاطر ترور، تبعیض شدید، تجاوز جنسی، دیکتاتوری افکار اوجالانی، سرخوردگی و بی هدفی در – به آغوش خانواده اش بازگشتن ، مشابه وضعیت مجاهدین خلق است. یکی از اعضای جوانش پس از فرار گفت: ” انگار من تازه به دنیا آمده ام . ۶ سال از جوانیم هدر رفت “. اکنون زمان مصرف پژاک رو به اتمام است و هر روز اعضای آن تسلیم نیروهای دولتی می شوند . هرچند اعضای خود را گریلا – به معنای جنگجو که در زبان فارسی چریک و در کردی پیشمرگه است – می نامند اما با توضیحاتی که نوشتم ، آیا گوریلای خونخوار نیستند؟ پژاک به غده ای سرطانی برای مردم ایران و کردستان تبدیل شده و با سلب امنیت از مناطق کردنشین زمینه حضور هر گونه سرمایه گذاری در کردستان را از بین برده است خود را گریلا می نامد [.کلمه ای که در دوران جنگ های استقلال طلبانه مردم آمریکای جنوبی وارد ادیبات سیاسی – نظامی شد و در دوره اوج فعالیت های چه گوارا متداول گشت] . اما قشر روشنفکر و تحصیلکرده کرد مخالف اوجالان و فرقه های پژاک و پ ک ک هستند چرا که آنها را عامل نظامی – امنیتی شدن کردستان می دانند.

پژاک و پ ک ک، که ارمغانی جز بدبختی و نکبت برای کرد و ایرانی نداشته اند، و مجموعه عواملی که باعث شده است این فرقه ها نتوانند افکار عمومی کرد و ایرانی و جهان را به خو جلب کنند و روز به روز منزوی تر شوند [عدم داشتن.تعریف مشخصی از ” مسئله کرد ” ، حمایت مستقیم خارجی از این فرقه ها – اگر حرکتی مردمی باشد، نیازی به حمایت خارجی ندارد- ، احساسی بودن رفتار و گفتار اعضا و رهبران آن، تحلیل های تند و دون کیشوتی ، بیسواد یا کم سواد بودن اعضای آن – که خود معنادار است- ، عقب بودن و عدم سازگاری تحلیل آنها با واقعیت های جامعه کردستان – که همواره از نظر سطح آگاهی ، میزان جامعه کردستان عملا از این گروهک ها بالاتر است -، جاه طلبی و مقام طلبی ، فضای دیکتاتوری درون گروهی و تبعیض و…] و صبح تا شام هک این فرقه مارکسیست-لنینیست ، بگوید که برای حقوق مردم کردی مبارزه می کند [ کردهایی که بیش از ۹۸ در صد آنها مسلمان هستند] اما دیگر نمی توانند این شک ها و شبهات را رفع کنند زیرا مردم کرد، هویت و تاریخ و زبان شان در میان ایرانیان ، قابل احترام است و با پژاک و پ ک ک ، معرفی نمی شود. هدفم از پرداختن به این مطلب ، صرفا آگاهی و واقع بینی بود که در حرکت اجتماعی و سیاسی مردم ایران، راه خود را می رود – حتی اگر این قافله ایرانی ها تا به روز حشر، لنگ باشد – اما دلیلی ندارد که – به خاطر خوش آیند و یا موضع گیری کسی و حکومتی و حزبی و … – چشم بر واقعیت ها ببندیم ، کردستان هم جزیی از ایران است ، و باید مرض هایش را شناخت و برای علاج آن، کالبد شکافی هم کرد. به امید سربلندی ایران و ایرانی و ادای احترام به حرکت رو به رشد ایرانیان و کردستان که گام به گام در جهت بازشناخت جامعه خویش اند.

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.