۲ مهر ۱۴۰۲
  • خانه
  • >
  • یادداشت روز
  • >
  • خاستگاه های روانی – اجتماعی هویت تروریستی زن و سیاست های اجتماعی(مطالعه موردی گروهک تروریستی پ.ک.ک و پژاک)(۲)

خاستگاه های روانی – اجتماعی هویت تروریستی زن و سیاست های اجتماعی(مطالعه موردی گروهک تروریستی پ.ک.ک و پژاک)(۲)

  • ۲۶ بهمن ۱۴۰۱
  • ۱۷۸ بازدید
  • ۰

انجمن بی تاوان : مشارکت زنان در فعالیت های تروریستی به دوران باستان باز می گردد. از سوی دیگر، زنان در جنگ‌هایی که در طول تاریخ به عنوان قلمرو مردان دیده می‌شود و در عرصه عمومی ارتش شرکت نکرده‌اند، تنها به‌عنوان عناصر پشتیبان مانند کمک‌های پزشکی، تامین غذا، حمل مهمات، جمع‌آوری اطلاعات، خدمت کرده‌اند، به جز چند قرن اخیر. به گفته بسیاری از محققانی که در زمینه زنان و نظامی گری کار می کنند، بیان شده است که اولین تحولی که نقطه گسست در رابطه زنان با میلیتاریسم بود، انقلاب فرانسه بود. نقش زنان در انقلاب در شکل‌گیری جنبش‌های زنان تأثیرگذار بود. از سوی دیگر، انقلاب فرانسه نه تنها در سیاسی شدن زنان، بلکه در تولد تروریسم زنان به معنای امروزی آن تأثیرگذار بود. زنان II. از زمان جنگ جهانی دوم، آنها با تمرکز بیشتر بر خشونت سیاسی و فعالیت های تروریستی در سازمان های تروریستی هم در اروپا و هم در کشورهای آمریکای لاتین بیشتر نمایان شده اند.

سازمان تروریستی پ.ک.ک (گروه کارگران کردستان) که از چپ سوسیالیست ترکیه برخاسته و در سال ۱۹۷۸ با ایدئولوژی مارکسیستی-لنینیستی تأسیس شد، باعث کشته شدن سی و پنج هزار نفر در نتیجه حملات تروریستی شد. از سال ۱۹۸۴ (گزارش کمیسیون تحقیق حقوق بشر GNAT، ۲۰۱۳) انجام شده و ضربه روحی زیادی به کل ترکیه وارد کرده است.مطالعات نشان داده است که تقریباً یک چهارم شبه نظامیان سازمان تروریستی پ.ک.ک زن هستند و ذکر شده است که زنان به این گروه می پیوندند. در مصاحبه هایی که محققین مختلف با ستیزه جویان زن پ.ک.ک انجام دادند، زنان متوجه شدند که پ.ک.ک در ذهن آنها با واقعیت همخوانی ندارد مدت کوتاهی پس از پیوستن به این سازمان، که ستیزه جویان زن اغلب در معرض خشونت فیزیکی و جنسی قرار می گرفتند. سوء استفاده در سازمان و ترس یک فرهنگ بود. دیده شده است که ترک سازمانی که توسط شما تغذیه می شود بسیار دشوار است.

پ.ک.ک اغلب می تواند به عنوان یک “راه نجات” برای دختران جوانی در نظر گرفته شود که در سال های اولیه نوجوانی، سطح تحصیلات پایینی دارند، حرفه ای ندارند، که فکر می کنند نمی توانند بر مشکلاتی که با آن روبرو هستند فائق آیند و نمی توانند دست به کار شوند.

در این تحقیق دلایل پیوستن زنان به سازمان تروریستی پ.ک.ک مورد بررسی قرار گرفت.

این رویکرد درستی نخواهد بود که دلایلی را که در نتیجه مطالعه به وجود آمده است به عنوان دلیلی برای پیوستن به یک سازمان تروریستی به تنهایی در نظر بگیریم. هر کدام از این دلایل در واقع در کنار هم قرار می گیرند و یک اثر هم افزایی ایجاد می کنند و تقریبا به عنوان آخرین قطره در لیوان عمل می کنند. امید است که این مطالعه به درک دلایلی که بر مشارکت زنان در سازمان تروریستی پ‌ک‌ک تأثیر می‌گذارد و تلاش برای جلوگیری از افراط‌گرایی این دختران جوان که پ‌ک‌ک آنها را به عنوان یک منبع بالقوه شبه‌نظامی می‌بیند، با توانمندسازی آنها کمک کند. در زمینه هایی مانند آموزش، اقتصاد و نابرابری جنسیتی.

زنان، نظامی گری و ترور، تروریست های زن در سراسر جهان

زنان از زمان های قدیم در سازمان های تروریستی فعال بوده اند. صحبت های لوئیس در مورد زنانی که از بازارهای برده خریده شده بودند تا در بهشت ​​دروغگوی حسن صباح که برای قاتل ها ساخته شده بود کار کنند (لوئیس، ۲۰۰۹) نقش زنان در انقلاب در شکل گیری جنبش های زنان، سیاست زدگی تأثیرگذار بود. زنان و تولد تروریسم زنان به معنای امروزی.

در نیمه دوم دهه ۱۸۰۰، زنی آنارشیست به نام ورا ایوانونا زاسولیچ با ترورهای سیاسی خود توجه را به خود جلب کرد (Altug, 2011, p.77). گونزالس، ۲۰۰۸، ص ۱) پس از انقلاب کوبا در ۲۶ ژوئیه ۱۹۵۳، سوسیالیسم انقلابی و مارکسیسم در حال ظهور در قاره آمریکای جنوبی نقش مهمی در مشارکت زنان در زندگی سیاسی و سازمان های تروریستی ایفا کرد. در کشورهای آمریکای جنوبی که زنان مجبور به ایفای نقش های جنسیتی سنتی هستند، زنان تحت تأثیر این ایدئولوژی ها توانسته اند در عرصه عمومی ظاهر شوند. این واقعیت که سوسیالیسم به زنان اجازه می‌دهد تا با بیرون رفتن از نقش‌های جنسیتی سنتی رادیکال شوند، مهم‌ترین دلیل برای پیوستن شدید زنان آمریکای جنوبی به سازمان‌های تروریستی است (Ardovini Brooker, 2000, p. 258). سازمان های تروریستی ارتش آزادیبخش ملی زاپاتیستا (EZLN) در مکزیک، توپاماروس در اروگوئه، جبهه آزادیبخش ملی فارابوندو مارتی (FMLN) در السالوادور و جبهه آزادیبخش ملی ساندینیستا در نیکاراگوئه از مشارکت زنان حمایت کردند.

در پایان دهه ۱۹۶۰، لیلا خالد، یکی از اعضای جبهه آزادیبخش خلق فلسطین (PFK-C) با اقدام هواپیماربایی خود توجه تمام جهان را به خود جلب کرد و شور و هیجان زیادی ایجاد کرد.در ۲۹ اوت ۱۹۶۹ پرواز ۸۴۰ TWA انجام شد. پرواز از تل آویو به لس آنجلس لیلا هالید که مسافران را ربود، مسافران را تخلیه کرد و سپس هواپیما را منفجر کرد، تبدیل به یک نماد زن انقلابی شجاع و رمانتیک شد (مک دونالد، ۱۹۹۴، ص ۱۲۸) تصویر لیلا هالید با اسلحه در دستش ۲۰ . این به یکی از مهم ترین عکس هایی تبدیل شده است که قرن را رقم زد. از دست دادن یک هواپیما لیلا خالد شجاع و چشم بسته و زیبا توانست توجه جهانیان را به موضوعی ناشناخته یعنی مسئله فلسطین جلب کند.

در دهه ۱۹۷۰، زنان در جنبش‌های دانشجویی چپ بیشتر نمایان شدند و شروع به مشارکت فعال در اقدامات سازمان‌های تروریستی کردند. در میان این جنبش ها، فراکسیون ارتش سرخ (RAF) از برجسته ترین آنهاست. به گفته مک دونالد، زنان حدود نیمی از اعضای RAF را تشکیل می دهند که به عنوان معروف ترین و ترسناک ترین سازمان در آلمان شناخته می شود و پنجاه درصد از حامیان آن را تشکیل می دهند (MacDonald, 1994, p. 250-251). دیگر افراد با نفوذ سازمان به رهبری آندریاس بادر روزنامه نگاران اولریکه ماینهوف و گودرون انسلین هستند.

گروهی از درون RAF بعداً فرآیند بازسازی جدیدی را طی کردند و یک سازمان جدید را تأسیس کردند که تقریباً تماماً از زنان تشکیل شده بود.زنان رد زورا که اهداف تبعیض‌آمیز جنسیتی را انتخاب می‌کردند حملات بمب‌گذاری را به صنایع و سازمان‌ها سازماندهی کردند، دفاتر ازدواج که فکر می‌کردند به آنها آسیب می‌رساند. مشخص است که زنان اهل رد زورا تقریباً ۲۵۰ اقدام را در دهه ۱۹۸۰ انجام دادند، از جمله ترور سیاستمدار هایزن کری (MacDonald, 1994, p. 275).

در این دوره، یک چهارم سازمان های تروریستی چپ در ایتالیا را زنان تشکیل می دادند (یوبانک و واینبرگ، ۱۹۹۸) یک زن تروریست به نام سوزانا رانکونی که از مردم بود، در بسیاری از ترورها شرکت داشت و همچنین حمل می کرد. بسیاری از سرقت های مسلحانه را به منظور جمع آوری کمک های مالی برای سازمان انجام داد (مک دونالد، ۱۹۹۴).

جوخه های زنان فمینیست، از جمله سوزانا رانکونی، حملاتی را به پزشکان مخالف سقط جنین، سالن های سینما که فیلم های غیراخلاقی جنسی نمایش می دهند، و مغازه هایی که مدل های زن زنده را در ویترین ها نمایش می دهند سازماندهی کرده اند (مک دونالد، ۱۹۹۴، ص ۲۲۲).

در دهه ۱۹۸۰، زنان به عنوان یک عنصر حمایت کننده در سازمان های تروریستی متوقف شدند و به عنوان مبارزان فعال وارد درگیری های داغ شدند و اکنون تقریباً همه سازمان های تروریستی زمینه فعالیت را به زنان مبارز ارائه می دهند (Cebi, 2010, p. 103).

 

ادامه دارد …

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.