ائتلاف نیروهای سیاسی کردستان یا ائتلاف مزدوران اسرائیل؟!

به گزارش انجمن بی تاوان، این گروه‌ها – شامل پژاک (شاخه به اصطلاح ایرانی پ‌ک‌ک به سرکردگی امیر کریمی و ویان پیمان)، کومله (شاخه تحت سرکردگی رضا کعبی)، پاک (به سرکردگی حسین یزدان‌پناه)، گروه دموکرات کردستان ایران (پ.د.ک با دبیرکلی مصطفی هجری) و سازمان خبات (تحت سرکردگی باباشیخ حسینی) – پس از مذاکراتی در چارچوب «مرکز دیالوگ و همکاری»، بیانیه‌ای مشترک منتشر کرده‌اند که در آن صراحتاً از سرنگونی نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران، جدایی‌طلبی تحت عنوان «حق تعیین سرنوشت» و ایجاد ساختاری فدرال یا تجزیه‌ای سخن می‌گویند.
این ائتلاف تلاشی هماهنگ برای بهره‌برداری از تنش‌های منطقه‌ای و داخلی به منظور ضربه زدن به وحدت و یکپارچگی سرزمینی ایران به شمار می‌رود. تاریخ نشان داده که چنین گروه‌هایی، اغلب با حمایت مستقیم یا غیرمستقیم قدرت‌های خارجی – به‌ویژه ایالات متحده و رژیم صهیونیستی – فعالیت می‌کنند که کردها را به عنوان ابزاری علیه جمهوری اسلامی به کار می‌گیرند. ادعای این گروه‌ها مبنی بر «هماهنگی سیاسی و میدانی»، «فرماندهی واحد نیروهای پیشمرگه و گریلا» و تشکیل کمیته دیپلماتیک مشترک، در واقع برنامه‌ریزی برای تشدید اقدامات مسلحانه و تروریستی علیه نیروهای امنیتی و مردم ایران است.
از منظر تاریخی، مناطق کردنشین ایران همواره بخشی جدایی‌ناپذیر از خاک ایران بوده و کردهای ایران – همچون سایر اقوام – در ساختن تاریخ، فرهنگ و تمدن این سرزمین سهیم بوده‌اند. اختلافات ایدئولوژیک گذشته میان این گروه‌ها (از کمونیستی تا ناسیونالیستی) و پراکندگی‌شان، تاکنون مانع از تأثیرگذاری جدی بر امنیت ملی شده بود، اما این ائتلاف جدید می‌تواند به معنای افزایش تهدیدات امنیتی، ترور، قاچاق سلاح و بی‌ثباتی در مرزهای غربی کشور باشد.
بیانیه این گروه‌ها با تأکید بر حمایت از اعتراضات سراسری و همکاری با «دیگر ملت‌های تحت ستم»، در حقیقت تلاشی برای سوءاستفاده از نارضایتی‌های اقتصادی مردم ایران و در سایه تنش های منطقه ای است تا اهداف تجزیه‌طلبانه خود را پیش ببرند.
چالش‌های پیش روی این ائتلاف نیز جدی است: اختلافات داخلی عمیق میان این گروه‌ها (که حتی در برخی گزارش‌ها از عدم پیوستن شاخه‌های دیگر کومله یا شکست پروژه‌های مشابه پیشین سخن گفته شده)، عدم مشروعیت مردمی گسترده در میان کردهای ایران (که اکثریت قاطع آن‌ها خود را بخشی از ملت ایران می‌دانند و به وحدت ملی پایبندند)، و فشارهای امنیتی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی می‌تواند این اتحاد شکننده را به سرعت متلاشی کند.
در نهایت، تمامیت ارضی ایران خط قرمز همه ایرانیان – از هر قوم و زبانی – است. هرگونه تلاش برای تجزیه یا تضعیف ایران، چه از سوی گروه‌های مسلح خارجی‌نشین و چه با حمایت قدرت‌های بیگانه، محکوم به شکست است. وحدت ملی و پیشرفت کشور تنها در چارچوب حفظ ایران یکپارچه و قدرتمند ممکن خواهد بود، نه در مسیر جدایی‌طلبی و وابستگی به خارج. این رویداد، بیش از آنکه تهدیدی جدی برای نظام باشد، یادآوری ضرورت هوشیاری بیشتر در برابر توطئه‌های خارجی علیه وحدت سرزمینی ایران است.