انجمن بیتاوان: سالهاست نام داعش بهعنوان نماد خشونت و تروریسم در افکار عمومی جهان شناخته میشود، اما برای بسیاری از مردم مناطق مرزی ایران، خاطره جنایتهای گروهکهای تجزیهطلب کردی همچنان زنده است.
در سالهای جنگ تحمیلی، گروهکهایی مانند پ.ک.ک و پژاک و دیگر جریانهای مسلح تجزیهطلب، از هر فرصت برای حمله به مردم عادی، ایجاد ناامنی در روستاها و شهرهای مرزی و ارتکاب اقدامات خشونتآمیز استفاده کردند. گزارشهای متعددی از قتل، سربریدن، تجاوز به نوامیس، آدمربایی و ایجاد رعب و وحشت توسط این گروهها در مناطق مختلف وجود دارد.
تفاوت اصلی این گروهها با داعش، نه در ماهیت خشونت، بلکه در بازتاب رسانهای اقداماتشان بود. در دورهای که این جنایتها رخ میداد، نه شبکههای اجتماعی امروز وجود داشت و نه امکان ثبت و انتشار گسترده تصاویر و اسناد فراهم بود. از همین رو، بسیاری از قربانیان این اقدامات هرگز در سطح جهانی دیده نشدند و روایت رنج آنان کمتر شنیده شد.
امروز بازخوانی این وقایع، تنها مرور تاریخ نیست؛ بلکه یادآوری این واقعیت است که هرگونه تلاش برای تطهیر یا عادیسازی سابقه گروههای مسلحی که علیه غیرنظامیان دست به خشونت زدهاند، بیتوجهی به حقوق قربانیان و خانوادههای آنان است. ثبت و روایت این حوادث، بخشی از عدالت تاریخی و احترام به حافظه قربانیان محسوب میشود.
