یادداشت روز

اوجالان، رهبر و نویسنده یا عامل میت ترکیه

✍دیاکو غفوری

وجود نقاط سیاه و پُرابهام در سابقه ی شخصیتیِ عبدالله اوجالان همچون: نقش میت در تأسیس پ.ک.ک، سابقه ارتباط اوجالان با سازمان مخوف و زیرزمینی ارگنه کُن ،  صحبت های ضد و نقیض وی درباره حل مساله کردها در ترکیه ، سئوالاتی را ایجاد کرده و احتمال تاثیرپذیریِ او از دستگاه میت و حزب عدالت و توسعه در ترکیه موسوم به آکپارتی را تقویت می کند.

بررسی نقش و جایگاه رهبر یا سرکرده در گروه پ.ک.ک / پژاک به ما کمک خواهد کرد تا با ماهیت اصلی این گروه (حزبی یا فرقه ای) پی ببریم. مقامات پ.ک.ک با تکریم و ستایش عبدالله اوجالان، وی را به مثابه ی یک “نجات بخش” معرفی می کنند و اگر فردی در داخل گروه پ.ک.ک به انتقاد از اوجالان بپردازد و یا قصد عبور از افکار و اندیشه های اوجالان را داشته باشد، به شدت سرکوب و یا حذف می شود. 

در درون تشکیلات گروه پ.ک.ک ملاک و معیار همه ی حقایق، سرکرده گروه عبدالله اوجالان (ملقب به آپو) است و همه ی کارها به او ختم می شود و مشروعیت اعضای گروه به میزان نزدیکی و دوری به آپو بستگی دارد.  بر این اساس آپو هرگز اشتباه نمی کند و هرچه می گوید، صحیح است.

رسانه های پ.ک.ک / پژاک همواره مدعی هستند که عبداله اوجالان در سلول انفرادی خود در امرالی مطالعه داشته و شروع به نوشتن و انتشار کتاب نموده است اکنون این سئوالات مطرح است که با توجه به فضای بسته، ایزوله و به شدت تحت کنترل در زندان و جزیره امرالی ، اوجالان چگونه توانسته مطالعه کند؟ چه کتاب هایی را مطالعه می کرده؟  اوجالان آیا میتوانسته در این خصوص منابع مستقل مطالعه کند یا خیر؟ اینکه گفته میشود نوشتن کتاب ها به سفارش میت ترکیه بوده تا چه اندازه به واقعیت نزدیک است؟

مهمترین موضوعی که تاثیرپذیری اوجالان از میت و احتمال توافق پنهانی او با آکپارتی را تقویت می کند، گذشته ی مبهم و پُر از سئوالِ اوجالان است. ابراهیم گوچلو از سیاستمداران کُرد مطرح در ترکیه  معتقد است سازمان میت در تأسیس پ.ک.ک نقش داشته است.

گوچلو می گوید: پس از سال های ۱۹۷۴ دولت برای از بین بردن جنبش کردستان ترکیه و سازمان های کُردی (فعال در آن زمان) پ ک ک را تاسیس کرد و از طرف دیگر هم، هدف کنترل کردها ازداخل بود تا آن را وادار به تسلیم نماید، یعنی آن را از خطر ایجاد دولت ملی دور کند.در این مسیر و به ویژه توسط دیکتاتوری کودتای نظامی، پ ک ک توانست سازمان های کُردی (رقیب) را از بین ببرد و پس از آن که اوجالان در سال ۱۹۹۹ دستگیر و به ترکیه آورده شد وی خیلی علنی اعلام کرد که آماده است تا به دولت خدمت کند و در عین حال اعلام کرد کردها در کردستان ترکیه و دیگر مناطق حق تشکیل دولت مستقل، فدرال و نیمه خودمختار را ندارند.

افشای ارتباط عبدالله اوجالان با سازمان مخوفِ “ارگنه کُن” موضوع استقلال فکری اوجالان در تصمیم گیری را بیش از پیش زیر سئوال بُرد. سازمان زیرزمینی و ملی گرای افراطی کمالیست تحت عنوان “ارگنه کُن” در ترکیه که برخی از اعضای عالی رتبه امنیتی و نظامی ترکیه در هسته اصلی آن بودند همانند دولت در سایه عمل می کرد. از جولای ۲۰۰۸ بیش از هزاران نفر که شامل چندین ژنرال ارتش، مقامات حزبی و رئیس سابق شورای امنیت هستند، در چارچوب پرونده ارگنه کُن بازداشت شده و یا مورد بازجوئی قرار گرفته اند.

ارگنه کُن به ترکی Ergenekon نام دره ای در کوه های آلتای آسیای میانه است که منشاء مردم تُرک از آنجاست و مهم تر از این، آنها اولین پادشاهی خود را در آنجا بنا نهادند.

عبدالله اوجالان پرده از دیدار چند عضو این سازمان با خود برداشت. “اوجالان در این زمینه گفت که قبل از سال ۲۰۰۲ نمایندگان هورشید تولون و شنر اویگور دو تن از بلندمرتبه ترین توطئه گران وابسته به “ارگنه کُن”  او را در زندان جزیره ایمرالی ملاقات کرده اند.

اَلسُن، رابرت، در کتاب خود با عنوان جنبش های ناسیونالیستی کُردی در ترکیه، می گوید:   یکی از نمایندگان  اعزامی به ایمرالی “لونت ارسوز” رئیس یگان اطلاعات و ضد ترور ژاندامری JITEM بود. اوجالان گفت: توطئه گران او را به یادِ کار مادان اوغلو (از شرکت کنندگان مهم در کودتای ۲۷ مارس ۱۹۶۰)  انداختند. همچنین طبق اسناد پیوست کیفرخواست پرونده ارگنه کُن اوجالان می توانسته در اواخر ۱۹۷۹ قبل از کودتای نظامی ۱۹۸۰ از طریق اطلاعاتی که توسط ارگنه کُن به او رسیده از ترکیه بگریزد. اوجالان این را نیز گفت که عوامل ارگنه کُن با او در مورد ترور تانسو چیللر که طی دوره ۱۹۹۶ الی ۱۹۹۷ نخست وزیر ترکیه بود، صحبت کرده بودند. در نتیجه ادامه تحقیقات در مورد ارگنه کُن در طول تابستان و پاییز ۲۰۰۸ مدارک و اسناد بیشتری در خانه “ولی کوچوک” (ژنرال بازنشسته ارتش که به اتهام عضویت در سازمان ارگنه کُن دستگیر شد) پیدا شدند که ارتباط ارگنه کُن با پ.ک.ک را فاش می کردند.

در پایان باید گفت مجموعه عواملی همچون: سابقه ی همکاری اوجالان با میت، بروز اختلاف و شکاف بین اعضای پ.ک.ک بر سر تبعیت از اوجالان، نگاه منفعت طلبانه ی دولت حزب عدالت و توسعه به مساله ی کُردها و بازی با کارت اوجالان در مواقع ضروری انسان را به این باور نزدیک می کند که اوجالان خودش تصمیم نمی گیرد، بلکه او برنامه های میت و آکپارتی را اجرا می کند.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا