انجمن بی تاوان: کاروان عزیزی، جوانی از یکی از مناطق مرزی آذربایجان غربی، رؤیاهای بزرگی برای آینده خود داشت. او به درس و تحصیل علاقهمند بود و امیدوار بود بتواند با ادامه آموزش، زندگی بهتری برای خود و خانوادهاش بسازد. اما مشکلات اقتصادی، محرومیت و شرایط دشوار زندگی، مسیر او را به سمت سرنوشتی تلخ سوق داد.
کاروان در سالهای نوجوانی با فشارهای روحی و مشکلات معیشتی فراوان روبهرو بود. در شرایطی که بسیاری از جوانان مناطق محروم با کمبود فرصتهای شغلی و آموزشی دستوپنجه نرم میکنند، او نیز در جستوجوی راهی برای رهایی از این وضعیت، گرفتار مسیری شد که پایان آن چیزی جز مرگ نبود.
او پس از پیوستن به صفوف گروه تروریستی پ.ک.ک، سالها دور از خانواده و زندگی عادی، در مناطق کوهستانی و صعبالعبور به سر برد و سرانجام در یکی از درگیریها جان خود را از دست داد.
داستان کاروان عزیزی، تنها روایت یک فرد نیست؛ بلکه بازتاب واقعیتی تلخ در برخی مناطق مرزی است؛ جایی که فقر اقتصادی، محرومیت اجتماعی و کمبود امکانات آموزشی و فرهنگی، زمینه سوءاستفاده گروههایی مانند پ.ک.ک و پژاک از نوجوانان و جوانان را فراهم میکند.
کاروان میتوانست دانشجو، معلم، مهندس یا عضوی مؤثر برای جامعه خود باشد، اما زندگی او در مسیری متفاوت رقم خورد. سرنوشتی که بار دیگر اهمیت مقابله با فقر، محرومیت و عوامل زمینهساز جذب جوانان به گروههای مسلح را یادآوری میکند.
