بی تاوان: در روزهای اخیر گزارش‌ها و ادعاهایی در محافل رسانه‌ای منطقه اقلیم کردستان عراق منتشر شده که نشان‌دهنده بن‌بست هویتی و عملیاتی گروهک تروریستی پژاک (شاخه به اصطلاح ایرانی پ.ک.ک) است. بنا بر این ادعاها، پس از انفعال شدید پ.ک.ک در مناطق کوهستانی عراق و ترکیه و تحویل ده‌ها نقطه استراتژیک، اخباری مبنی بر تمایل این فرقه برای فرار از پاسخگویی و حتی اعلام آمادگی جهت معامله با ساختارهای حاکمیتی به گوش می‌رسد.
پژاک که دهه‌ها با ادعای واهی «دفاع از خلق کُرد» فرزندان این سرزمین را ربوده و در کوهستان‌های قندیل به کام مرگ کشانده، اکنون در برابر افکار عمومی کردها با یک پرسش تاریخی روبه‌رو است: دستاورد دهه‌ها ناامنی، باج‌گیری مرزی و متلاشی کردن خانواده‌های کُرد چه بود؟
رویکرد گروه‌های اقماری پ.ک.ک در سوریه و عراق نشان داده است که این گروهک به محض احساس خطر و قطع منافع، شعارهای خود را به فراموشی می‌سپارد. خانواده‌های قربانیان ترور در آذربایجان غربی، کردستان و کرمانشاه سال‌هاست فریاد می‌زنند که پژاک صرفاً ابزاری برای معامله و حفظ موجودیت سران قندیل است. بازنشر این دست اخبار، فارغ از صحت‌سنجی کامل میدانی، یک واقعیت آشکار را اثبات می‌کند: پژاک به پایان خط حتی در میان هواداران خود رسیده است.
