اخبار

سرنوشت نوجوان ۱۵ ساله ربوده شده توسط پ.ک.ک همچنان نامعلوم است

انجمن بی‌تاوان – گزارش منتشرشده از سوی رسانه‌های محلی درباره ناپدیدشدن یک نوجوان ۱۵ ساله در شهر دربسیه در شمال سوریه، بار دیگر نگرانی‌ها درباره وضعیت کودکان و نوجوانان و خطر جذب اجباری آنان در ساختارهای نظامی را برجسته کرده است.

بر اساس گزارش محلی در تاریخ ۱۸ اکتبر ۲۰۲۶، حسن ریاض سیمو، نوجوانی متولد اول ژانویه ۲۰۱۱، حدود دو ماه پیش ناپدید شده و خانواده او تاکنون از سرنوشت فرزندشان اطلاعی ندارند.

در این گزارش ادعا شده است که ربایش این نوجوان به ساختار موسوم به «جوانان انقلابی» (Ciwanên Şoreşger) منتسب است. همچنین، به نقل از این رسانه، پدر حسن برای یافتن فرزندش به نهادهای مختلف در سوریه مراجعه کرده، اما تلاش‌های او تاکنون به نتیجه نرسیده است.

نگرانی درباره سرنوشت کودکان و نوجوانان
ناپدیدشدن یک کودک یا نوجوان و بی‌اطلاعی خانواده از سرنوشت او، مسئله‌ای صرفاً خانوادگی نیست؛ بلکه موضوعی مرتبط با امنیت کودکان، حقوق بنیادین انسان و مسئولیت نهادهایی است که در قلمرو فعالیت خود وظیفه حفاظت از افراد زیر سن قانونی را بر عهده دارند.

در شرایطی که بحث ادغام ساختارهای نظامی در سوریه مطرح است، گزارش‌های مربوط به ناپدیدشدن کودکان و نوجوانان و احتمال جذب آنان در فعالیت‌های نظامی، ضرورت شفاف‌سازی و پاسخ‌گویی را دوچندان می‌کند. ادغام تشکیلاتی، به‌خودی‌خود تضمین‌کننده پایان نقض حقوق کودکان نیست؛ آنچه اهمیت دارد، توقف عملی این موارد و ایجاد سازوکارهای مؤثر برای پیشگیری و رسیدگی است.

کودکان نباید قربانی منازعات سیاسی و نظامی شوند
انجمن بی‌تاوان بر این اصل تأکید دارد که هیچ جریان سیاسی یا تشکیلات مسلحی نباید کودکان و نوجوانان را به ابزار اهداف نظامی و سازمانی تبدیل کند. حق برخورداری از امنیت، آموزش، زندگی خانوادگی و رشد طبیعی، نباید تحت هیچ عنوان سیاسی یا ایدئولوژیک نادیده گرفته شود.

در پرونده حسن ریاض سیمو، روشن‌شدن سرنوشت این نوجوان، دسترسی خانواده به اطلاعات معتبر و بررسی مستقل ادعاهای مطرح‌شده، از ضرورت‌های فوری است. همچنین باید مشخص شود چه اقداماتی برای یافتن او و جلوگیری از تکرار موارد مشابه انجام شده است.

سرنوشت کودکان نباید در سایه سکوت و بی‌پاسخ‌گویی باقی بماند. حفاظت از کودکان، پایان‌دادن به جذب افراد زیر سن قانونی و پاسخ‌گوکردن مسئولان، تعهداتی هستند که نمی‌توان آن‌ها را به آینده موکول کرد.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا