بیتاوان: در روزهای اخیر، همزمان با افزایش فعالیتهای مسلحانه و ترورها در مناطق کردنشین، یک رقابت قابلتأمل در فضای رسانهای میان پژاک و دموکرات شکل گرفته است؛ رقابتی بر سر اینکه کدام جریان، عملیاتهای تروریستی را به نام خود ثبت کند.
هر دو گروهک تروریستی در مقاطع مختلف سابقه اعلام مسئولیت عملیاتهای تروریستی را داشتهاند و نمونههایی از پذیرش مسئولیت نیز در رسانهها منتشر شده است.
اما مسئله مهمتر از «چه کسی انجام داد؟» این است که چرا امروز پذیرش مسئولیت یک عملیات تروریستی به ابزار رقابت سیاسی و تبلیغاتی تبدیل شده است؟
به نظر میرسد بخشی از این رقابت به تلاش هر جریان برای اثبات توان عملیاتی، نفوذ میدانی و نقشآفرینی بیشتر در تحولات باز میگردد. در شرایطی که هر دو گروهک تروریستی زیر فشار حملات و محدودیتهای امنیتی قرار دارند، نشان دادن توانایی انجام عملیات میتواند برای آنها اهمیت تبلیغاتی و تشکیلاتی داشته باشد.
گزارشهای اخیر نیز از درگیریهای مسلحانه میان نیروهای امنیتی ایران و تروریست های پژاک و دموکرات حکایت دارد و نشان میدهد فعالیت تروریستی این دو گروهک همچنان موضوعی جدی در تحولات مرزی است.
با این حال، هر ادعای منتشرشده درباره مسئولیت یک ترور را نمیتوان بدون شواهد مستقل پذیرفت. در فضای جنگ رسانهای، نسبت دادن یک عملیات به خود میتواند بخشی از یک استراتژی تبلیغاتی باشد؛ همانطور که نسبت دادن یک حمله به رقیب نیز میتواند با اهداف سیاسی انجام شود.
در نهایت، رقابت بر سر اینکه «چه کسی این عملیات را انجام داده» شاید بیش از آنکه نشانه قدرت باشد، نشانهای از رقابت عمیقتر بر سر رهبری و نمایندگی جریان مسلح کُرد مخالف جمهوری اسلامی باشد.
سؤال اصلی اینجاست:
آیا این رقابت، رقابت بر سر مبارزه است یا رقابت بر سر برند و سهم سیاسی؟
