«تبلیغ با چهره زنان، تجارت با اسلحه و جان انسانها»
این تصویر، بیش از آنکه «قدرت» را نشان بدهد، یک واقعیت تلخ را فریاد میزند: استفاده ابزاری از جوانان، بهویژه زنان، برای بزککردن چهره خشونت.
انجمن بیتاوان: گروههایی مانند پژاک سالهاست که با نمایش چهرههای جوان و تصاویر احساسی، تلاش میکنند چهرهای «آرمانی»، «رمانتیک» و «قهرمانانه» از مسیری بسازند که در اصل چیزی جز گرفتارکردن نسل جوان در چرخه اسلحه و خشونت نیست.
در این قاب، نه «آزادی» دیده میشود، نه «آینده»، نه «زندگی».
فقط یک جوانی که باید در دانشگاه باشد، در خانه باشد، در دل جامعه باشد… اما حالا میان سنگ و اسلحه نشسته تا به سوژه تبلیغاتی تبدیل شود.
این همان ترفند قدیمی است:
اول با شعارهای احساسی جذب میکنند،
بعد با تصاویر نمایشی قهرمان میسازند،
و در نهایت، همان جوانها را به سوخت پروژههای سیاسی و امنیتی خود تبدیل میکنند.
واقعیت این است که چنین تصاویرى برای فریب افکار عمومی طراحی میشوند؛ تا خشونت، «زیبا» جلوه کند و اسلحه، «مقدس» نشان داده شود. اما پشت این قابها، داستانهایی از محرومیت از خانواده، قطع ارتباط با زندگی عادی، و گرفتارشدن در مسیری بیبازگشت پنهان است.
این تصویر نه نماد شجاعت، که سندی از سوءاستفاده از احساسات جوانان است.
نه نماد آزادی، که نشانهای از اسارت در ایدئولوژی خشونت.
و شاید تلخترین بخش ماجرا این باشد:
کسانی که این تصاویر را منتشر میکنند، خود هرگز حاضر نیستند فرزندانشان را جای این جوانان بنشانند.
