انجمن بیتاوان: این قاب قدیمی، زمانی را نشان میدهد که پ.ک.ک نام خود را کنار آرمان فلسطین و در پیوند با جبهه دموکراتیک برای آزادی فلسطین تعریف میکرد؛ دورانی که «ضدیت با اسرائیل» بخشی از هویت اعلامی بود.
امروز اما شاخه به اصطلاح ایرانی همان جریان، یعنی پژاک، از «آمادگی همکاری با اسرائیل» سخن میگوید. این فقط یک تغییر موضع نیست؛ یک واژگونی روایت است.
سؤال تند و بیپرده اینجاست:
اگر آن روزها حقیقت بود، امروز چیست؟ و اگر امروز واقعیت است، آن روزها چه بود؟
این چرخش، بیش از آنکه «تحول سیاسی» باشد، برای بسیاری نشانه فاصلهای عمیق میان شعار و عمل است؛ فاصلهای که اعتماد هواداران دیروز را به چالش میکشد و این پرسش را پررنگتر میکند که آیا آرمانها پایدارند یا تابع مصلحتهای مقطعی؟
