✍️بروسکه – بافل طالبانی در کنفرانس اربیل مدعی شد مذاکرات میان تهران و گروهک های ساکن اقلیم آغاز شده است. برخی منابع نیز مدعی شدند یکسال پیش مذاکراتی میان ایران و گروهک دمکرات در نروژ برگزار شده است.
خبر مذاکرات خبر جدیدی نیست و گفتگوها همواره حتی در دهه شصت و اوج درگیری مسلحانه ادامه داشته است.
اندکی پس از پیروزی انقلاب دولت موقت اقدام به برکناری سرلشکر قرنی کرد که معتقد به برخورد سخت با گروهک ها بود. هیات حسن نیت را نیز برای گفتگو راهی کردستان نمود. همچنین ابراهیم یونسی نویسنده کردزبان را به استانداری کردستان منصوب کرد.
گروهک ها این اقدامات را به ضعف دولت مرکزی تعبیر کردند و ضمن ترک میز مذاکره برای تسلط بر مناطق کردنشین آتش جنگ را شعله ور کردند.
بعد از شکست گروهک ها و فرار آنان به اقلیم بار دیگر درخواست مذاکره کردند و در نیم قرن گذشته بارها این مذاکرات برگزار شده است.
اما نه در گذشته گفتگو کارساز بوده و نه در آینده بجایی میرسد.
دلیل آن هم روشن است. هیچ مساله ای برای حل شدن وجود ندارد.
مسئله کرد در تاریخ ایران وجود نداشته است.
در ترکیه وجود کردها را انکار میکنند و آنان را ترک کوهی مینامند. حتی افکار عمومی نیز با کردها خصومت دارد. برآیند این فشار سبب ظهور پ.ک.ک شده است.
در سوریه کردها نه تنها انکار میشوند بلکه هنوز هم در حسرت داشتن اوراق هویتی هستند.
در عراق صدام حسین روستاها و شهرهای کردنشین را تخلیه و آتش میزد. حتی شهر حلبچه را شیمایی و پنج هزار نفر را در یک روز به قتل رساند.
در ایران چنین مسائلی هیچگاه وجود نداشته است.
گروهک دمکرات مهم‌ترین حزب تجزیه طلب کردستان ایران توسط شوروی ایجاد شد و هدف استالین ازین کار فشار به تهران دریافت امتیاز نفت شمال بود.
گروهک پژاک توسط یک غیر ایرانی بنام اوجالان تاسیس شد و غالب اعضای آن کردهای سوریه و عراق هستند.
هیچ حکومتی در جهان زیر بار نمیرود که اتباع کشورهای دیگر بر بخشی از یک سرزمین ادعای مالکیت کنند.
در واقع ما نه با احزاب سیاسی بلکه با افراد مزدوری روبرو هستیم که از رژیم های معاند پول دریافت میکنند تا در ایران ترور و بمب گذاری و آشوب ایجاد کنند.
این جریانات هرگاه در ایران جنگ و آشوب شود دست به اسلحه میبرند و هرگاه در معرض فشار و حمله قرار گیرند درخواست مذاکره میکنند. گفتگو و مذاکره تنها خرید زمان گروهک ها و اتلاف وقت تهران است.
در مقابله با تروریسم تنها مشت آهنین کار میکند. اقلیم کردستان را باید مجبور کرد این مزدوران را اخراج کند یا برای همیشه میزبان جنگ و پهپاد و موشک شود.
