تاکید حزب سوسیالیست کردستان (PSK): خلع سلاح پ.ک.ک و پایان جنگ، به نفع مردم کرد است
بیتاوان: شورای حزب سوسیالیست کردستان (PSK) در بیانیه پایانی نشست اخیر خود در دیاربکر، ضمن بررسی تحولات منطقه، به صراحت اعلام کرد که خلع سلاح فرقه پ.ک.ک و توقف درگیریهای مسلحانه، در راستای منافع مردم کرد قرار دارد. این موضعگیری بار دیگر نشان میدهد که گروههای مسلح تروریستی نه تنها نماینده مردم کرد نیستند، بلکه بزرگترین مانع در برابر مطالبات مدنی و عامل اصلی امنیتیسازی مناطق کردنشین به شمار میروند.
شورای حزب سوسیالیست کردستان (PSK) بیانیه پایانی نشست گسترده خود را که در تاریخ ۱۱ اکتبر با شعار «زمان، زمانِ ناامیدی نیست» در شهر دیاربکر برگزار شده بود، منتشر کرد.
مهمترین محور این بیانیه، تفکیک قاطعانه میان «مسئله کرد» و «موجودیت مسلحانه پ.ک.ک» است. در این بیانیه تصریح شده است که زمین گذاشتن سلاح توسط پ.ک.ک و پایان دادن به جنگ، گامی در جهت منافع مردم کرد است.
سلاح پ.ک.ک؛ بهانهای برای سرکوب مطالبات مدنی
در بخش دیگری از بیانیه حزب سوسیالیست کردستان به نکته قابل تاملی اشاره شده است؛ این حزب تاکید میکند که دولت ترکیه با تکیه بر مفهوم «ترکیه بدون ترور»، تلاش میکند مسائل سیاسی و حقوق طبیعی کردها را با مقوله «تروریسم» یکی جلوه داده و مطالبات مدنی را نادیده بگیرد. این دقیقاً همان حقیقتی است که منتقدان پ.ک.ک سالهاست بر آن تاکید دارند: خشونت و ترور پ.ک.ک، بزرگترین خدمت را به سیاستهای انکار و سرکوب کرده است. تا زمانی که سایه سلاح، ترور و نظامیگری پ.ک.ک و شاخههای آن (نظیر پژاک) بر سر جامعه کرد سنگینی میکند، هرگونه مطالبه قانونی از جمله آموزش به زبان مادری و حقوق شهروندی، در زیر غبار جنگ و امنیتیسازی دفن میشود.
تاکید بر تقویت نهادهای رسمی اقلیم کردستان
شورای PSK در پایان بیانیه خود، با اشاره به تحولات منطقهای، حملات و فشارها علیه اقلیم کردستان عراق را محکوم کرده و خاطرنشان ساخت که حفظ دستاوردهای کنونی، تنها از مسیر اتحاد و تقویت نهادهای رسمی و قانونی در اقلیم کردستان امکانپذیر است؛ رویکردی که در تضاد کامل با کارشکنیها و بحرانآفرینیهای پ.ک.ک علیه حاکمیت قانونی اقلیم کردستان قرار دارد.
نگاه انجمن بیتاوان: موضعگیری اخیر در دیاربکر، گواهی دیگر بر این واقعیت است که جامعه سیاسی و مدنی کرد بیش از هر زمان دیگری به زیانبار بودن موجودیت مسلحانه پ.ک.ک پی برده است. پ.ک.ک و پژاک با تحمیل جنگهای نیابتی و بیحاصل، تنها هزینههای انسانی و ویرانی را برای خانوادههای کرد به ارمغان آوردهاند. بازگشت آرامش و پیگیری حقوق مدنی، پیش از هر چیز نیازمند خلع سلاح کامل این گروهها و پایان دادن به چرخه خشونت و ترور است.