پژاک و تلاش برای تحمیل عبدالله اوجالان به کردهای ایران: خیانت یا انحراف فکری؟
انجمن بی تاوان: در دنیای پیچیدهی سیاستهای منطقهای و فعالیتهای گروههای مسلح کردی، هیچچیز به اندازهی تلاشهای گروهک تروریستی پژاک برای تحمیل عبدالله اوجالان، سرکرده پ.ک.ک، به عنوان یک نماد فکری و معنوی بر کردهای ایران، نگرانکننده و خطرناک به نظر نمیرسد. در حالی که اوجالان خود را به عنوان پیشوای جنبشهای کردی در سطح جهانی معرفی کرده است، تاریخ او و اقداماتش علیه کردها نشان میدهد که وی نه تنها لیاقت رهبری ندارد، بلکه خود را در خدمت منافع قدرتهای منطقهای قرار داده است.
پژاک، که یکی از شاخههای مسلح پ.ک.ک است، با ادعای «آزادیخواهی» و «حقوق کردها»، در تلاش است تا این شخصیت جنجالی را به عنوان رهبری معنوی برای کردهای ایران معرفی کند. این در حالی است که اسناد و شواهد معتبر نشان میدهند که اوجالان نه تنها به کردها خیانت کرده، بلکه به عنوان یک مزدور در خدمت سازمانهای اطلاعاتی کشورهای مختلف قرار داشته است. در دورههای مختلف، تلاشهای او برای ایجاد تقسیمات در میان کردها و تحمیل ایدئولوژیهایی که هیچ نسبتی با منافع واقعی کردها ندارند، همواره باعث آسیبهای جبرانناپذیری به جامعه کردی شده است.
در صورتی که گروهکهایی چون پژاک همچنان به دنبال اعمال این تفکر انحرافی و تحمیلی باشند، نه تنها به اعتبار و جایگاه کردها در دنیای سیاسی لطمه خواهند زد، بلکه به بزرگترین دشمنان مردم کرد نیز خدمت خواهند کرد. جای سوال است که چرا برخی از اعضای این گروهک، که خود را نمایندهگان آزادیخواهی کردها میدانند، حاضرند به چهرهای که تاریخ او به وضوح خیانتهایش را نشان میدهد، وفادار بمانند.
چالش اصلی این است که حرکت به سوی اوجالان به عنوان یک رهبری معنوی و فکری، نه تنها به ضرر منافع کردها خواهد بود، بلکه جامعه کردی ایران را در معرض خطرات جدیدی از سوی نیروهای بیگانه قرار خواهد داد. در چنین شرایطی، ضروری است که کردهای ایران به دور از هرگونه وابستگی به رهبران خارجی، از هویت و حقوق خود دفاع کنند و از هرگونه فریبکاری و سلطهجویی خارجی فاصله بگیرند.
این فرآیند که پژاک در تلاش برای تحقق آن است، نه تنها به خطر انداختن آزادیهای کردهاست بلکه تهدیدی مستقیم برای آیندهای مستقل و آزاد برای کردهای ایران به شمار میرود.
