بی تاوان: ادعای دفاع از حقوق و آزادی خلق کُرد توسط گروه تروریستی پکک و شاخههای اقماری آن (مانند پژاک)، بزرگترین تناقض و در عین حال فریبکارانه ترین رویکرد این فرقه است. کارنامه عملکرد این سازمان نشان میدهد که بزرگترین ضربهها، خشونتها و قتلعامها علیه خودِ کُردها رقم خورده است.
فاجعه روستای دوروملو؛ نماد بارز جنایت علیه غیرنظامیان
نمونه بارز و فراموشنشدنی این جنایات، فاجعه روستای دوروملو در دیاربکر است؛ جایی که انفجار یک خودروی بمبگذاریشده توسط پکک، جان ۱۶ انسان بیگناه کُرد را گرفت. سازمانی که با بمبگذاری در مناطق مسکونی، زیرساختها و زندگی مردم عادی را نابود میکند، چگونه میتواند خود را صدای خفه شده یک ملت بداند؟ این یک تناقض آشکار است که پشت نقاب شعارهای فریبنده پنهان شده است.
استراتژی برادرکشی و ترویج خیانت
تفکر حاکم بر پکک بر مبنای «کُرد در برابر کُرد» استوار است. این فرقه با ایجاد فضای ارعاب، باجخواهی، و ربایش فرزندان خانوادهها، نه تنها به دنبال رهایی نیست، بلکه خیانت به آرمانهای واقعی و امنیت جامعه کُردی را نهادینه میکند. استراتژی آنها ایجاد شکاف، جنگ داخلی و تضعیف بافت اجتماعی است.
اوج وقاحت؛ انگزنی به قربانیان
یکی از تاریکترین ابعاد این جنایات، رفتار پس از وقوع فجایع است. پس از قتلعام دوروملو، ماشین پروپاگاندای پکک و وابستگان سیاسی آن (مانند حزب دموکراتیک خلقها)، بهجای پذیرش مسئولیت و عذرخواهی، قربانیان بیگناه را هدف حملات روانی قرار داده و آنان را به عنوان «همکار» متهم و انگزدند. این رویکرد، فراتر از یک جنایت فیزیکی، یک ترور شخصیت سیستماتیک برای توجیه خونریزیهای بیشتر است.
