معمولاً يكي از فعاليتهاي ايدئولوژيك فرقهها، قهرمان ساختن از اعضاي كشته شدهي خويش است. پژاك هم بعنوان فرقهي بهروز در كردستان، روزانه درصدد اجراي اين فرمول است. البته تمام كشتهها در چنين پروژهيي قرار نخواهند گرفت؛ بلكه تعداد انگشت شماري از آنها بعنوان قهرمان معرفي ميشوند و عكسهايشان در اندازههاي بزرگ چاپ و منتشر ميشود. در حقيقت اين همانمردهپرستي پژاك است كه به وسيلهي آن اعضاي اين فرقه را به سمت و سويي تعيين شده سوق ميدهد.
درگيريهاي سال گذشته اين فرقه با سپاه پاسداران هرچند شكست سختي را براي پژاك به ارمغان آورد؛ اما سركردگان پژاك سعي كردند تا از شكست و كشتههاي آن درگيريها، پروژهي شهيدسازي را اختصاصيتر كرده و از آن چند قهرمان براي اين فرقه بسازند. از جمله شخصيتهايي كه بعد از مرگش به الگو و قهرمان اين فرقه تبديل شد، ماجد كاويان با نام مستعار سمكو كه خبر كشته شدن وي بعنوان جانشين فرماندهي نظامي پژاك در رسانهها منتشر شد.
ماجد يا همان هوال سمكو، تا زمانيكه زنده بود، هيچ و اسم و رسمي نداشت، اما به محض كشته شدنش، به قهرماني بينظير و فرماندهيي توانمند و … تبديل شد و عكسهايش در ابعاد و اندازههاي بزرگ و متقاوت چاپ و پخش شد. در درگيريهاي سال گذشته تنها سمكو نبود كه كشته شد؛ بلكه تعداد زيادي از اعضاي اين فرقه كشته شدند، اما در ميان تمامي آنها، انگشت سركردگان فقط برروي اسم سمكو نشانه رفت و ديگران فقط در ليست كشتهها قرار گرفتند و هيچكدام قهرمان نشدند.
براي قهرمان شدن در پژاك البته بعد از مرگ، چند ويژگي لازم است كه شخص موردنظر بايد آنها را دارا باشد. از مهمترين اين خصوصيات، برده، بنده و مريد تامالختيار عبدالله اوجالان و افكار خشك و خشن وي بودن است. به عبارتي ديگر فردي كه بعد از كشته شدنش قرار است بعنوان قهرمان معرفي گردد؛ بايد بدون كوچكترين اعتراض و يا انتقادي، افكار و راهكارهاي اوجالان را قبول داشته باشد و در ضمن تمام وكمال در زندگي روزانهي خود عملي سازد.
ويژگي دوم اينكه بايد شخص مذكور در موقعيتي حساس سياسي و يا نظامي قرار بگيرد بطوريكه بتوان از كشته شدن وي كمال استفاده را برد. بنابراين زمان، مكان، نحوه كشته شدن و … در اين امر تأثير زيادي خواهد داشت. سركردگان پژاك بعضاً با برنامهي قبلي يكي از اين اشخاص را به استقبال مرگ ميفرستند تا به بهانهي مرگ وي، هم رسانهها را بهروز و تحريك كنند و هم احساسات خوابيده و يا مردهي ديگر اعضاي فرقه را به منظور انتقام گرفتن و يا كپيبرداري از شخصيت و رفتار قهرمان بعد از مرگ، تحريك كنند.
بعد از مرگ قهرمان از پيش تعيين شده و چاپ عكسهايي بزرگ و رنگي او، اينبار نوبت به تعريف، تمجيد و مداحي وي ميرسد. معمولاً اين اعمال در قالب دورههاي آموزشي صورت ميگيرد. بهرهبرداري از مرگ نوجوانان و جوانان كُرد، تا جايي پيش ميرود كه دهها و بعضاً صدها تن ديگر هم راه وي را ادامه ميدهند و به اميد قهرمان شدن، از جان خود ميگذرند.
كوتاه سخن اينكه، بهترين و برجستهترين قهرمان در اصول فرقهيي همچون پژاك، شخص يا اشخاصي خواهند بود كه بيشترين درصد بندگي، بردگي و مريدي را دارا باشند و در عمل هم به اثبات برسانند.
