ادعای تخلیه قندیل و پایان پکک؛ تاکتیک فریب یا تسلیم واقعی؟ / آزمون بزرگ تروریسم در برابر افکار عمومی منطقه

طرح ادعاهایی مبنی بر عقبنشینی پکک از پایگاههای راهبردی و زمزمههای خلع سلاح، بیش از آنکه نشانه ارادهای واقعی برای صلح باشد، نیازمند راستیآزمایی دقیق در میدان، پاسخگویی به دههها جنایت و تضمین عدم بازتولید خشونت در قالبی دیگر است.
اخیراً عبدالقادر سلوی، از نویسندگان نزدیک به محافل حاکم در ترکیه، با انتشار یادداشتی مدعی تحولات بنیادین در شمال عراق، تخلیه غارهای زاب و متینا و انحلال تدریجی ساختار نظامی پکک شده است. این ادعاها در شرایطی مطرح میشود که تاریخچه چهار دهه فعالیت این فرقه تروریستی، سرشار از ادعاهای مشابه، آتشبسهای مقطعی و بهرهبرداری تاکتیکی از زمان برای بازسازی توان تخریبی بوده است.
«انجمن بیتاوان» بهعنوان صدای خانوادههای قربانیان تروریسم و نهاد ناظر بر آسیبهای انسانی ناشی از جریانهای مسلحانه، این ادعاها را با دیده تامل جدی و مبتنی بر واقعیات میدانی ارزیابی میکند:
فریب استراتژیک در پوشش ادغام منطقهای:
ادعای ادغام شاخههای سوری یا انحلال نیروهایی چون «ی.ب.ش» در شنگال، اغلب ترفندی برای تغییر نام و هویت است. تروریسم سازمانی بدون انحلال کامل ساختار فکری، فرقه ای و لجستیکی، صرفاً تغییر سنگر میدهد تا در فرصت مناسب به اقدامات مخرب خود بازگردد.
سرنوشت نامعلوم هزاران قربانی و کودکان ربودهشده:
هرگونه ادعایی مبنی بر “پایان تروریسم”، زمانی معتبر خواهد بود که نخست سرنوشت کودکان و نوجوانانی که طی دههها فریب خورده یا ربوده شدهاند روشن شود و به آغوش خانوادههایشان بازگردند. بدون پاسخگویی و اجرای عدالت در حق هزاران خانواده داغدار در ایران، عراق و ترکیه، هیچ صلحی پایدار نخواهد بود.
وابستگی ساختاری قندیل به کانونهای فرامنطقهای:
همانگونه که در گزارشها نیز اذعان شده، حضور پکک در جغرافیای منطقه همواره با منافع بازیگران بیرونی گره خورده است. واگذاری واقعی این پرونده مستلزم خلع سلاح بیقیدوشرط، تحویل سران جنایتکار و توقف کامل ترانزیت ترور در امتداد مرزهای منطقه است.
نتیجهگیری:
انجمن بیتاوان تأکید میکند که افکار عمومی و ملتهای منطقه نباید اسیر پروپاگاندای رسانهای یا مانورهای سیاسی شوند. خلع سلاح واقعی با ژستهای نمادین در غارها رقم نمیخورد؛ پایان تروریسم تنها در گرو تسلیم کامل، برچیدن پادگانهای فرقه، پاسخگویی در پیشگاه عدالت و جبران خسارات وارده به مردم مظلوم و آسیبدیده از ترور خواهد بود.



