شکار جوانان کُرد در قلب اروپا؛ پ.ک.ک چگونه از آزادیهای غرب برای تأمین نیروی انسانی سوءاستفاده میکند؟
انجمن بیتاوان: سالهاست که پ.ک.ک تلاش میکند خود را در اروپا بهعنوان یک جریان سیاسی و مدافع حقوق کُردها معرفی کند؛ اما پشت این چهره تبلیغاتی، شبکهای سازمانیافته برای جذب، فریب و انتقال جوانان به چرخه خشونت شکل گرفته است. گزارشهای منتشرشده و پروندههای قضایی در کشورهای اروپایی نشان میدهد که این گروه، اروپا را نه صرفاً یک پایگاه سیاسی، بلکه انبار تأمین نیروی انسانی خود میداند.
بر اساس گزارشی که رسانه ها منتشر کرده اند، پ.ک.ک پس از تحمل ضربات سنگین و کاهش توان جذب نیرو در منطقه، تمرکز خود را به کشورهای اروپایی منتقل کرده است. در این گزارش، به نقل از یکی از اعضای جداشده این گروه، ادعا شده که جوانان کُرد در پوشش فعالیتهای فرهنگی، انجمنهای ظاهراً مدنی و برنامههای اجتماعی شناسایی شده و پس از طی مراحل مختلف، به اردوگاههای این گروه در شمال عراق و شمال سوریه منتقل میشوند.
اگر این روایت را کنار دهها گزارش و پرونده قضایی در اروپا قرار دهیم، تصویری نگرانکننده آشکار میشود؛ تصویری از گروهی که از آزادیهای سیاسی و اجتماعی کشورهای اروپایی برای گسترش شبکههای خود بهره میگیرد، اما بهای این فعالیتها را جوانان کُرد و خانوادههای آنان میپردازند.
واقعیت تلخ آن است که هرچه پ.ک.ک در میدان نظامی با محدودیت بیشتری روبهرو میشود، نیاز آن به جذب نیرو افزایش مییابد. به همین دلیل، نوجوانان و جوانانی که در اروپا رشد کردهاند، به یکی از اهداف اصلی تبلیغات ایدئولوژیک این گروه تبدیل میشوند؛ جوانانی که بسیاری از آنان تصویری واقعی از زندگی در کوهستان، خشونت مسلحانه و سرنوشت اعضای این گروه ندارند.
پروندههای قضایی در فرانسه نیز بار دیگر پرده از بخشی از این واقعیت برداشته است. مقامهای قضایی این کشور، شماری از افراد مرتبط با پ.ک.ک را با اتهاماتی از جمله اخاذی، تأمین مالی و جذب نیرو تحت پیگرد قرار دادهاند؛ موضوعی که نشان میدهد نگرانی درباره فعالیت شبکههای وابسته به این گروه، تنها به ترکیه محدود نیست و در اروپا نیز به یک پرونده امنیتی تبدیل شده است.
از نگاه بیتاوان، آنچه امروز بیش از هر چیز باید مورد توجه قرار گیرد، سرنوشت جوانان کُردی است که قربانی ماشین تبلیغاتی گروههای مسلح میشوند. پ.ک.ک سالهاست با شعارهای آرمانگرایانه، نسل جدید را به میدان خشونت سوق داده است؛ اما حاصل این مسیر، چیزی جز جانباختن هزاران جوان، ازهمپاشیدن خانوادهها و تداوم ناامنی در مناطق کردنشین نبوده است.
پرسش اساسی اینجاست که اگر پ.ک.ک واقعاً مدعی دفاع از حقوق کُردهاست، چرا آینده جوانان کُرد را در کلاسهای درس، دانشگاهها و عرصههای علمی و اقتصادی جستوجو نمیکند و همچنان آنان را به سوی ساختارهای مسلحانه سوق میدهد؟ چرا هر بار که این گروه با بحران نیروی انسانی روبهرو میشود، نخستین هدف آن، جوانان کُرد هستند؟
بیتاوان معتقد است آینده جامعه کُرد نه در تداوم خشونت، بلکه در آموزش، توسعه، مشارکت مدنی و زندگی امن رقم میخورد. هر شبکهای که جوانان را از این مسیر جدا کرده و به چرخه درگیریهای مسلحانه بکشاند، در عمل بزرگترین ضربه را به مردم کُرد وارد میکند؛ حتی اگر خود را مدافع آنان بنامد.
