انجمن بی تاوان: برخی گروهکهای تروریستی و تجزیه طلب که با رویاپردازی دست به تحرکات مرزی میزنند، در یک خطای ذهنیِ مرگبار گرفتارند: آنها فکر میکنند نقشههای خیالیشان، همان قلمرو واقعی است.
آلفرد کوزیبسکی جملهای کلیدی دارد: نقشه، قلمرو نیست.
این یعنی کاغذ و ایدئولوژی، هرگز جای خاکِ واقعی و پیوندِ عمیق مردم و تاریخ یک سرزمین را نمیگیرد. وقتی این گروهها با سلاحهای اهداییِ قدرتهای خارجی به سراغ شهرهایی مثل اورمیه میآیند، در واقع در حال «جنگ با واقعیت» هستند.
آنها نقشه ذهنیشان را به جای واقعیتِ روی زمین فرض کردهاند؛ این همان جایی است که تروریسم متولد میشود: فدا کردنِ جانِ انسانها برای یک انتزاعِ پوچ.
امنیتِ یک سرزمین بر پایه «همزیستی و قانون» است، نه فشنگهای غریبهها و مرزبندیهای کاغذی. حتی با قاطعیت میتوان گفت که تروریستها مانع احقاق حقوق واقعی اقوام ایرانی میشوند. از سویی دیگر هر جا سلاح باشد، امنیت سرمایهگذاری بهمخاطره میافتد و این یعنی ضربه زدن به سیاست و اقتصاد و فرهنگ و جامعه.
