تروریسم با نقاب «حفاظت از مردم»؛ آخرین تلاشهای پژاک برای فرار از انزوا!
در سالهایی که پژاک با کاهش نفوذ، محدود شدن تحرکات میدانی و افت جایگاه رسانهای مواجه شده است، سرکردگان این گروهک بیش از هر زمان دیگری به تغییر ادبیات روی آوردهاند. این بار پیمان ویان، سرکرده مشترک گروهک تروریستی پژاک، در گفتوگو با رسانه وابسته به پ.ک.ک مدعی شده است که این گروه «آماده حفاظت از مردم» است؛ ادعایی که بیش از آنکه نشانه تغییر رویکرد باشد، تلاشی برای بازسازی چهره یک گروهک در افکار عمومی به نظر میرسد.
پژاک بهخوبی میداند که شعارهای قدیمی دیگر خریدار ندارد. به همین دلیل، واژههایی مانند «حفاظت»، «دفاع از مردم» و «امنیت جامعه» را جایگزین ادبیات گذشته کرده است؛ اما تغییر واژهها، ماهیت یک گروه را تغییر نمیدهد.
اظهارات پیمان ویان را باید بخشی از یک پروژه تبلیغاتی دانست؛ پروژهای که هدف آن، خروج پژاک از انزوای سیاسی و اجتماعی و معرفی دوباره این گروه بهعنوان یک بازیگر مشروع در معادلات منطقهای است. در حالی که این گروه سالها خود را نیرویی انقلابی معرفی میکرد، امروز تلاش میکند در قامت «مدافع مردم» ظاهر شود؛ تغییری که بیش از هر چیز، نشاندهنده بحران مشروعیت و نیاز به بازسازی تصویر عمومی است.
پرسش اساسی اینجاست؛ اگر پژاک واقعاً مدعی حفاظت از مردم است، چرا همچنان موجودیت خود را بر پایه یک ساختار مسلح حفظ کرده و از کنار گذاشتن کامل رویکرد نظامی سخنی به میان نمیآورد؟ چگونه میتوان از امنیت سخن گفت، اما همزمان بر تداوم یک سازمان مسلح تأکید کرد؟
به نظر میرسد سرکردگان پژاک بیش از آنکه در پی تغییر راهبرد باشند، در حال تغییر روایت هستند. آنها میکوشند با بهرهگیری از ادبیات جدید، گذشته پرچالش خود را در سایه شعارهای جذاب پنهان کنند و مخاطبان تازهای برای پروژه سیاسی خود بیابند.
اما مردم کردستان بیش از هر چیز، امنیت، توسعه، اشتغال و ثبات میخواهند؛ نه بازتولید روایتهایی که هر بار با نام و شعاری تازه عرضه میشوند.
اظهارات اخیر پیمان ویان را باید آخرین تلاش رسانهای پژاک برای فرار از انزوایی دانست که در سالهای اخیر بیش از هر زمان دیگری بر این گروه سایه افکنده است. تغییر شعارها شاید بتواند برای مدتی توجه رسانهها را جلب کند، اما نمیتواند جایگزین پاسخگویی درباره عملکرد و راهبردهای این گروه در طول سالهای گذشته شود.
