انجمن بی تاوان آذربایجان غربی :حزب كارگران كردستان(پ ك ك) از زمان تاسيس خود در سال 1978 تاكنون با مصرف هوا و خاك رايگان رشد نكرده است. پ ك ك به تدريج فعاليت هاي خود را گسترش داده و از سال 1984 فعاليت هاي نظامي را آغاز كرد. تامين مايحتاج روزانه اعضا اعم از خوراك، پوشاك، اسلحه، مهمات در كوه و تامين هزينه اعضا در كشورهاي مختلف و به ويژه برگزاري مراسم هاي بي شمار و … همگي نيازمند بودجه اي بسيار كلان است.
در حال حاضر تعداد اعضاي مسلح پ ك ك در كوهستان ها بين 4 الي 5 هزار نفر تخمين زده مي شود و چند هزار عضو نيز در شاخه هاي شهري و روستايي فعال است. اگر فقط هزينه هر فرد در كوهستان را فقط در هر ماه فقط دو ميليون تومان برآورد كنيم هزينه ماهانه اعضاي شاخه كوهستان 10 ميليارد مي شود. البته هزينه هاي تسليحات و مهمات و غيره را نيز به حساب نمي آوريم. حال بايستي پرسيد اين مبلغ از كجا تامين مي شود؟ همگي مي دانيم پ ك ك دولت نيست تا منبع درآمد خود از ماليات، معدن، نفت، گاز، صنعت، … داشته باشد.
اگر از يك عضو پ ك ك بپرسيد او در جواب مي گويد : اين ها همگي از كمك هاي مردمي است. اين حرف واقعيت ندارد چون مردم كرد به ويژه در روستاها نه به پ ك ك علاقه دارند و نه عاشق آن هستند تا هر ماه به صورت مرتب مبلغي را به آن كمك كنند و نه اقتصاد آنچناني دارند تا بخشي را به پ ك ك بدهند. خود اعضاي پ ك ك نيز خوب مي دانند دروغ مي گويند. با توجه به اين كه سال ها عضو پ ك ك و سپس پژاك بوده ام اين موضوع براي من آشكار است. منبع درآمد پ ك ك و پژاك از موارد زير است :
اخاذي
در سال هاي گذشته حضور اعضاي پ ك ك و پژاك در مناطق روستايي نواحي مرزي هميشه مايه نگراني و ناراحتي براي روستاييان بوده است.دليل آن نيز مجبور كردن روستائيان به پرداخت پول به عنوان كمك مي باشد. وقتي كلمه كمك مطرح مي شود طبيعتا جنبه تمايل دروني وجود دارد اما پ ك ك و پژاك اين كمك زوري را كمك مي نامند و در صورت مقاومت فرد، او را شكنجه كرده و يا مي كشند. تاكنون موارد بسياري از شكنجه و قتل توسط پ ك ك صورت گرفته كه رسانه هاي مختلف نيز خبر آن را منتشر كرده اند. براي نمونه، به اتش كشيدن يك مرغداري در منطقهي دزلي از توابع شهرستان مريوان.
ترانزيت مواد مخدر
افغانستان يكي از بزرگترين مراكز توليد مواد مخدر است اما تنها توليد كننده آن نيز نيست. تركيه نيز از جمله كشورهايي است كه توليد مواد مخدر در آن گسترده است. كشت خشخاش در مناطق كردنشين تركيه كه از زمان تاسيس اين كشور در سال 1923 تاكنون براي خبرنگاران ورود به آن ممنوع است به منطقه اي مناسب براي توليد مواد مخدر تبديل شده است. منطقه ليجه دياربكر يكي از مواردي است كه رسانه هاي تركيه نيز بارها درباره آن گزارش كردند. جالب است بدانيم در اين حوزه يعني توليد و ترانزيت مواد مخدر پ ك ك و فرماندهان ارتش همكاري مي كنند! مقامات تركيه نيز بارها تلويحا اين موضوع را تاييد كرده اند.
پليس بين الملل(اينترپل) در گزارش هاي سالانه خود بارها اعلام كرده 80 درصد توليد و ترانزيت مواد مخدر براي اروپا توسط پ ك ك صورت مي گيرد و اين نيز يكي از دلايل قرار گرفتن پ ك ك در ليست سياه اتحاديه اروپاست. 80 درصد فوق يعني بودجه يك كشور.
سرقت و راهزني
قاچاقچيان مواد مخدر هم از دوستان صميمي پ ك ك و به ويژه پژاك هستند و هم از قربانيان آنها. اين به معناي مصونيت ديگر قاچاقچيان نيست. پژاك كه شاخه اي از پ ك ك است با استقرار اعضاي خود در خروجي هاي غيرمجاز مرزي بين ايران وتركيه و يا ايران و كردستان عراق واحدي به نام گمرك ايجاد كرده كه وظيفه اش گرفتن باج بر اساس نوع كالا و ميزان آن است. گاهي اين باج آنقدر زياد است كه فرد قاچاقچي بايستي همه كالا را همانجا به عنوان باج تحويل دهد. تعداد كساني كه به خاطر مقاومت در برابر پژاك براي پرداخت باج كشته و يا زخمي شده اند كم نيست.
هنگامي كه قاچاقچيان مواد مخدر در ايران اعدام مي شوند رسانه هاي وابسته به پژاك مرتب از آنها حمايت كرده و همچون قهرمان معرفي مي كنند و ايران را به خاطر اعدام آنها سرزنش مي كنند! چراكه در واقع حاميان مالي خود را در ايران از دست دادهاند.
