اومیت اوزداغ: پکک نه منحل شد و نه سلاح بر زمین گذاشت؛ افکار عمومی ترکیه فریب خورد
رئیس حزب ظفر ترکیه با انتقاد شدید از روند موسوم به «ترکیه بدون ترور» اعلام کرد برخلاف وعدههای دادهشده، گروهک تروریستی پکک نهتنها ساختار خود را منحل نکرده، بلکه در ترکیه، سوریه، عراق و ایران نیز سلاحهایش را بهطور کامل کنار نگذاشته است. او همچنین مدعی شد همزمان با ادامه فعالیتهای این گروهک، طرحی برای اعطای امتیازات حقوقی به عبدالله اوجالان و شماری از اعضای پکک در دستور کار قرار گرفته است.
انجمن بیتاوان: اومیت اوزداغ، رئیس حزب ظفر ترکیه، با انتقاد از سیاستهای دولت این کشور در قبال گروهک تروریستی پکک، تأکید کرد وعدههایی که درباره انحلال کامل این گروهک و کنار گذاشتن سلاحها مطرح شده بود، در عمل تحقق نیافته است.
اوزداغ که در همایشی با عنوان «حزب ظفر درباره آینده ترکیه سخن میگوید» در مرکز فرهنگی شهر ریزه حضور یافته بود، به بررسی مسائل سیاسی، اقتصادی و امنیتی ترکیه پرداخت و بخش مهمی از سخنان خود را به تحولات مرتبط با پکک اختصاص داد.
وی گفت حدود ۲۰ ماه پیش به مردم ترکیه وعده داده شد که پکک بدون هیچگونه مذاکره یا امتیازگیری، سلاحهای خود را کنار خواهد گذاشت و تمامی ساختارهایش را در ترکیه، سوریه، عراق و ایران منحل خواهد کرد؛ اما با گذشت این مدت، چنین اتفاقی رخ نداده است.
رئیس حزب ظفر افزود:
«درحالیکه پکک نه خود را منحل کرده و نه در ترکیه، سوریه، عراق و ایران سلاح بر زمین گذاشته است، اکنون سخن از ارائه طرحی در مجلس ملی ترکیه به میان آمده که برای اعضای این گروه و عبدالله اوجالان امتیازات حقوقی در نظر میگیرد.»
«مردم درباره پکک فریب خوردند»
اوزداغ با بیان اینکه میان وعدههای اولیه و آنچه امروز در میدان مشاهده میشود، فاصلهای جدی وجود دارد، اظهار داشت:
«بار دیگر بهعنوان یک ملت فریب خوردیم. درباره پناهجویان فریب خوردیم و درباره مذاکرات انجامشده با پکک نیز فریب خوردیم. گفته بودند هیچ مذاکره و معاملهای صورت نخواهد گرفت، اما در نهایت وارد مذاکرهای امتیازمحور شدند.»
وی تأکید کرد مخالفت با اعطای امتیاز به پکک به معنای مخالفت با پایان تروریسم نیست؛ بلکه به گفته او، تروریسم باید با تسلیم شدن گروه مسلح و حاکمیت کامل قانون پایان یابد، نه با مشروعیتبخشی سیاسی و حقوقی به عناصر آن.
اوزداغ گفت مردم ترکیه نمیپذیرند افرادی که سالها در ساختار یک گروهک تروریستی فعالیت داشتهاند، بدون ابراز پشیمانی و پاسخگویی در برابر اقدامات خود، در عرصه عمومی حاضر شده و خود را پیروز معرفی کنند.
ادعای ارائه «لایحه چارچوبی» به مجلس ترکیه
رئیس حزب ظفر در ادامه مدعی شد طرحی موسوم به «قانون چارچوبی» در آستانه ارائه به مجلس ملی ترکیه قرار دارد که ممکن است زمینه اعطای «حق امید» به عبدالله اوجالان و تسهیلاتی برای اعضای پکک را فراهم کند.
به گفته اوزداغ، براساس اطلاعات مطرحشده، ممکن است برخی از سرکردگان ارشد این گروهک برای مدت پنج سال از ورود به ترکیه منع شوند و پس از آن، امکان بازگشت و ورود آنان به فعالیتهای سیاسی فراهم شود.
این موارد تاکنون از سوی منابع رسمی ترکیه بهصورت مستقل تأیید نشده و در چارچوب ادعاهای مطرحشده از سوی رئیس حزب ظفر قرار دارد.
هشدار درباره تداوم ساختار پکک در سوریه
اوزداغ همچنین نسبت به ادامه حضور و فعالیت شاخههای وابسته به پکک در شمال و شمال شرق سوریه هشدار داد. وی مدعی شد این گروهک با دولت سوریه بر سر بهرهبرداری از بخشی از درآمدهای نفتی مناطق تحت کنترل خود به توافق رسیده است.
به ادعای وی، براساس این توافق، پکک میتواند برای مدت ۲۰ سال از ۱۰ درصد درآمد نفت استخراجشده در مناطق تحت کنترل خود استفاده کند. این ادعا نیز تاکنون از سوی طرفهای ذیربط بهطور رسمی تأیید نشده است.
انحلال نمایشی؛ حفظ ساختار در میدان
سخنان رئیس حزب ظفر بار دیگر یکی از مهمترین ابهامهای روند جاری را برجسته کرده است: آیا پکک واقعاً در مسیر خلع سلاح و انحلال قرار دارد یا صرفاً با تغییر نامها، انتقال نیروها و بازآرایی شاخههای وابسته، به دنبال حفظ ساختار خود در قالبی تازه است؟
تجربه فعالیت چند دههای پکک نشان داده است که این گروهک در مقاطع مختلف، همزمان با افزایش فشارهای سیاسی و امنیتی، از تاکتیک تغییر عنوان و جابهجایی تشکیلاتی استفاده کرده است. بقای ساختارهای مسلح وابسته به این گروهک در سوریه و عراق نیز تردیدها درباره واقعی بودن ادعای انحلال را افزایش میدهد.
از نگاه انجمن بیتاوان، پایان واقعی تروریسم تنها با انتشار بیانیه، تغییر نام تشکیلات یا برگزاری مراسمهای تبلیغاتی تحقق نمییابد. خلع سلاح کامل، انحلال همه شاخههای وابسته، توقف عضوگیری، پاسخگویی سرکردگان در برابر قربانیان و قطع منابع مالی و لجستیکی، معیارهایی هستند که میتوان براساس آنها صداقت ادعاهای مطرحشده را سنجید.
تا زمانی که شبکههای سیاسی، مالی، رسانهای و مسلح پکک در منطقه فعال باشند، سخن گفتن از پایان این گروهک بیش از آنکه بیانگر یک واقعیت میدانی باشد، میتواند بخشی از یک عملیات سیاسی و تبلیغاتی برای بازتولید همان ساختار در پوششی تازه تلقی شود.
