گذشت زمان از وابستگی اوجالان به سازمان اطلاعاتی ترکیه (میت) پرده برداشته و تاکید روز افزون اوجالان بر ادامه مذاکرات پ ک ک با دولت ترکیه را می توان برنامه ی هدفمند سازمان اطلاعاتی ترکیه خواند که شخص اوجالان عهده دار و مجری این برنامه می باشد. هم اکنون شواهد و اسناد حاکی از یکطرفه بودن مذاکرات بوده ولی اوجالان همچنان بر ادامه روند مذاکره با اردوغان تاکید می نماید؟!
عبدالله اوجالان رهبر حزب كارگران كردستان و زير شاخه هايش(پژاك، پ.ي.د.، پ.چ.د.ك. و …) پس از تاسيس پ ك ك در سال 1978 با انتشار مانيفست آن يعني ”راه انقلاب كردستان“ تنها راه نجات كردها را تاسيس يك دولت كردي به نام ”كردستان بزرگ“ دانست و بر جنگ مسلحانه براي دستيابي به آن تاكيد كرد. اوجالان هر كسي را كه به راهي بجز اين روش فكر مي كرد ”خائن به آرمان هاي ملت كرد“ مي ناميد.
با كودتاي سال 1980 در تركيه اعضاي پ ك ك راهي سوريه شدند و اوجالان تحت حمايت سازمان استخبارات سوريه موسوم به مخابرات از سال 1984 جنگي مسلحانه را هدايت كرد. اوجالان در حالي خواهان كردستان بزرگ شد و هر گونه وابستگي به دولت هاي حاكم بر اين بخش هاي كردستان را خيانت مي ناميد كه خود بيست سال زير حمايت سوريه قرار گرفت يعني كشوري كه بخشي از مناطق كردنشين در آن قرار دارند. اين خود براي بسياري از كارشناسان جاي سوال بود. اوجالان بارها قاسملو و بارزاني را به خاطر ”محدود كردن خود به خودمختاري به جاي استقلال“ مورد سرزنش و تمسخر قرار مي داد.
با اين توضيح مختصر درباره افكار اوجالان، به سراغ وي در دهه نود ميلادي مي رويم. اوجالان در دهه نود ميلادي به تدريج از مواضع خود عقب نشيني كرد و آنقدر پيش رفت كه پس از دستگيري عملا حتي از خودمختاري نيز صرفنظر كرد. اوجالان از سال گذشته صراحتا اعلام مي كند ”هر كسي كه به فكر تجزيه تركيه باشد خائن است و پ ك ك هرگز به فكر تجزيه اين كشور نخواهد بود“.؟! اين موضع سبب نارضايتي بسياري از اعضاي پ ك ك و حتي جدا شدن آنها شده است.
شايد بعضي گمان كنند اوجالان در شرايط زندان چنين ميگويد:« هركسي كه به فكر تجزيه تركيه باشد خائن است و پ ك ك هرگز به فكر تجزيه اين كشور نخواهد بود» را بر زبان مي آورد اما بايستي گفت پ ك ك در قنديل و هواداران پ ك ك نيز در شهرهاي مختلف تركيه هر گونه استقلال و خودمختاري را رد مي كنند و به مدلي ابداعي توسط اوجالان موسوم به ”خود مديريتي دموكراتيك“ بسنده مي كنند.
سيف الدين گورسل ستون نويس روزنامه انگليسي زبان توديز زامان تركيه در مقاله اي پس از سفر به دياربكر و ديدار با افراد مختلف از جمله هوادران پ ك ك چنين مي نويسد : ”پ ك ك خواهان كمترين امتيازات و احزاب كرد اسلامگرا خواهان بيشترين امتيازات يعني حداقل فدراليسم هستند“.
سيف الدين گورسل اوجالان را ”بهترين گزينه براي خدمت به آرمان هاي آتاتورك مي داند“ و به دولت توصيه مي كند با وي ”به مذاكره ادامه دهد چون حتي اگر كردستان عراق مستقل شود با وجود اوجالان هيچ آسيبي به تركيه نخواهد رسيد“. اگر اين اظهارات را در كنار نوشته ها و اظهارات مقامات پ ك ك و هواداران آن درباره شرايط كنوني قرار دهيم كه بارزاني قصد دارد از اوضاع عراق استفاده كرده و دولتي مستقل را اعلام نمايد شايد بهتر متوجه بشويم موضع واقعي اوجالان چيست. اين شايد براي تعدادي نيز خوشايند نباشد اما واقعيت است.پ ك ك و هوادارانش به طرق مختلف با هر گونه اعلام استقلال توسط بارزاني مخالف هستند.اين در سايت هاي خبري، شبكه هاي تلويزيوني پ ك ك و پژاك اظهر من الشمس است و نيازي به اثبا ت ندارد. رضا آلتون عضو شوراي رهبري پ ك ك كه مادرش را نيز اخيرا از دست داده جديدترين موضع گيري در مخالفت با استقلال كردستان عراق را گرفته است. صالح مسلم در مصاحبه با شبكه آي ام سي تركيه با هر گونه اعلام استقلال توسط بارزاني مخالفت كرد. خطيب دجله نماينده دياربكر كه به خاطر عضويت در پ ك ك چندين سال زنداني بوده و در پرونده اخير ك.ج.ك. آزاد شده گام را فرا تر نهاده و اعلام كرد :
” ما تفکر ایجاد دولت کُردی را به سطل زباله ی تاریخ انداختیم و از این موضوع صرف نظر کرده ایم. اما بارزانی حالا به دنبال چنین چیزی است و می خواهد رفراندوم برگزار کند. این اقدام صحیحی نیست. شما اگر به آرای عمومی مردم مراجعه کنید، به ایجاد دولت مستقل رای خواهند داد. این صحیح نیست. از قدیم گفته اند یک مرد کُرد وقتی صاحب پول و دارایی شود، یا کسی را به قتل می رساند یا به دنبال ازدواج با زن سوم خواهد بود. حالا در اقلیم نیز همین که مقداری پول و آسایش ایجاد شده، فورا به فکر ایجاد دولت کُردی هستند. باید از این اقدامات صرف نظر کرد. فکر ایجاد دولت ملی، یک فکر غلط و کلاسیک است“.
اين رويكرد پ ك ك و هوادارانش با واكنش منفي ملي گرايان كرد مواجه شده است.ملي گرايان كرد اكنون اين سوال را مطرح مي كنند: آيا اوجالان تاكنون اشتباه مي كرده اما دير متوجه اشتباه خود شده است؟ اگر اشتباه كرده چه كسي مسئول قتل هزاران كرد است كه با هدف تشكيل يك دولت كردي جان خود را فدا كرده اند؟ آيا اوجالان عامل تركيه بوده است؟ اگر چنين است چرا هنوز هم كردها جان خود را در راهي فدا مي كنند كه آينده آن مشخص است؟
ديگر زمان آن گذشته كه مخالفان و منتقدان خود را با عناويني چون ”خائن، جاش، عالم دشمن، …“ طرد كرده و يا از سر راه برداريم چون اكنون مخالفان اوجالان با منطق به ميدان مي آيند و بايستي پاسخ منطقي نيز بشنوند نه سفسطه.
