۱۸ آذر ۱۴۰۱

چشم انداز پیچیده کردی خاورمیانه

  • ۲۷ اسفند ۱۴۰۰
  • ۲۷۸ بازدید
  • ۰

انجمن بی تاوان آذربایجان غربی : درگیری‌ها در عراق، سوریه و ترکیه، مجموعه‌ای از سازمان‌های سیاسی و نظامی را در میان کردها به راه انداخته است.تخمین زده می‌شود ۲۵ تا ۳۵ میلیون کرد قومی که در سراسر ترکیه، عراق، سوریه و ایران پراکنده شده‌اند، در خط مقدم درگیری‌های متعددی هستند که خاورمیانه را تغییر می‌دهند. در سوریه و عراق، نیروهای کرد تحت حمایت ایالات متحده مبارزه با موسوم به “دولت اسلامی” (داعش) را رهبری کرده اند.
با این حال، «کردها» با رقابت های درون کردی هم در داخل ایالت های مربوطه خود و هم در سراسر کردستان درگیر هستند. از آنجایی که ایالات متحده از کردهای سوریه و عراق حمایت می کند، خود را در میانه این رقابت ها و در تضاد با ترکیه، متحد ناتو قرار داده است.
خط گسل اصلی درون کردها بین (پ‌ک‌ک) و وابستگان آن و حزب دمکرات کردستان (KDP) به رهبری مسعود بارزانی، رئیس دولت منطقه‌ای کردستان عراق (KRG) است.حکومت اقلیم کردستان دارای بسیاری از ویژگی های یک کشور – مجریه، مقننه، قوه قضائیه و نیروهای امنیتی است – که همگی بر اساس ساختار فدرالیستی قانون اساسی عراق به رسمیت شناخته شده اند. ایالات متحده و همچنین کشورهای اروپایی از جمله آلمان به متحدان دیرینه کرد عراقی خود کمک می کنند.
با این حال، ارتش کردستان عراق، موسوم به پیشمرگه، یا “آنهایی که با مرگ روبرو هستند”، حتی با وجود همکاری، تحت یک فرماندهی متحد نیستند. حزب دمکرات کردستان بارزانی و رقیب سیاسی اصلی آن با کردستان عراق، اتحادیه میهنی کردستان (PUK) هر کدام دارای نیروهای پیشمرگه جداگانه هستند.
گابریل وزیر امور خارجه می گوید که جنگجویان پیشمرگه در عراق به حفاظت از امنیت آلمان کمک می کنند
اتحادیه میهنی کردستان به پ ک ک، دولت مرکزی عراق و ایران نزدیکتر است. این رقابت ها در سوریه و با ترکیه که به بارزانی و حزب دمکرات کردستان او نزدیک است، رخ می دهد.

نیروهای سوریه دموکراتیک مورد حمایت آمریکا
در سوریه، ایالات متحده با تسلیحات، حملات هوایی و حدود ۹۰۰ نیروی ویژه از نیروهای دموکراتیک سوریه (SDF) حمایت می کند. نیروهای دموکراتیک سوریه که بهترین مبارزان علیه داعش در نظر گرفته می شوند، نیرویی تقریباً ۵۰۰۰۰ نفری متشکل از شبه نظامیان کرد، عرب، ترکمن و مسیحی است. این سازمان در سال ۲۰۱۵ با تشویق ایالات متحده تا حدی برای رسیدگی به نگرانی های ترکیه در مورد تسلط یگان های مدافع خلق کرد سوریه (YPG) تشکیل شد.
YPG و یگان‌های حفاظت از زنان (YPJ) شاخه‌های مسلح حزب اتحاد دموکراتیک (PYD)، یک حزب سیاسی کرد با گرایش چپ در سوریه هستند. آنها با هم حدود نیمی از SDF را تشکیل می دهند.
اتحادیه جوامع کردستان
PYD، به نوبه خود، بخشی از اتحادیه جوامع کردستان (KCK)،  است که توسط PKK در سال ۲۰۰۵ تأسیس شد. در کنار PYD، KCK شامل PKK، گروه تروریستی پژاک با تمرکز بر ایران و در عراق، حزب راه حل دموکراتیک کردستان (PCDK) است.
ک.ج.ک و گروه های تروریستی زیر مجموعه آن از واحدهای مختلف  تشکیل شده اند. آنها با ایدئولوژی رهبر پ.ک.ک عبدالله اوجالان که از زمان دستگیری در سال ۱۹۹۹ در زندان ترکیه بوده است، همراه هستند.

اوجالان همچنان رهبر اسمی PKK و KCK است. با این حال، رهبر واقعی KCK، رئیس مشترک آن، جمیل بایک، یکی از رهبران ارشد پ‌ک‌ک است.

پ ک ک نزدیک به چهار دهه مبارزه مسلحانه ای را علیه دولت ترکیه انجام داده است که منجر به کشته شدن حدود ۴۰۰۰۰ نفر شده است. ترکیه، ایالات متحده و اتحادیه اروپا پ ک ک را یک سازمان تروریستی می دانند.

ترکیه YPG/PYD و همچنین سازمان های تروریستی SDF را به دلیل ارتباط آنها با PKK می داند. این دیدگاه تا حدی ناشی از این واقعیت است که از دهه ۱۹۸۰ تا اواخر دهه ۱۹۹۰، پ.ک.ک و اوجالان در خارج از سوریه و لبنان با حمایت رئیس جمهور سابق سوریه حافظ اسد فعالیت می کردند.

سوریه در سال ۱۹۹۸ پس از تهدید ترکیه به حمله، پ‌ک‌ک را بیرون کرد، اما پس از مدت کوتاهی پس از شروع جنگ داخلی سوریه در سال ۲۰۱۱، بخش‌هایی از شمال سوریه را به PYD تحویل داد.

PKK و PYD داشتن روابط سازمانی ارگانیک را انکار می کنند. پ.ک.ک و PYD می گویند که با توجه به شرایط سیاسی متفاوت در هر یک از آنها در رابطه با کردها، زیرساخت، فرماندهی و در نهایت اهداف متفاوتی در کشورهای مربوطه خود، ترکیه و سوریه دارند.
برخلاف پ‌ک‌ک، که عمدتاً با دولت ترکیه می‌جنگد، PYD/YPG بر مبارزه با داعش و در مواردی با گروه‌های شورشی سوری مورد حمایت ترکیه متمرکز است. PYD/YPG جانب اسد را نگرفته است. در واقع، این گروه یک درک ضمنی نظامی برای عدم شرکت در جنگ با نیروهای دولتی سوریه دارد. این کشور همچنین با جناح‌های شورشی اسلام‌گرا یا مخالفان مورد حمایت ترکیه همسو نشده است و می‌گوید هیچ طرحی برای ترکیه ندارد و می‌خواهد از درگیری اجتناب کند.
اما YPG صدها کرد ترکیه را در صفوف خود به حساب می آورد، از جمله جنگجویان پ.ک.ک که به نبرد در سوریه منتقل شده اند. قبل از جنگ داخلی سوریه، پ‌ک‌ک حدود یک چهارم جنگجویان خود را از سوریه جذب کرد و این موضوع پرسش‌های بیشتری را در مورد ارتباط آن با YPG ایجاد کرد.
در همین حال، ایالات متحده گفته است که تفاوت کافی بین PYD و PKK طبقه بندی شده توسط تروریست ها برای حمایت از یگان های YPG و SDF که در سوریه می جنگند، می بیند. و از آنجایی که این رابطه طی دو سال گذشته افزایش یافته است، PYD/YPG به دنبال فاصله گرفتن علنی از PKK بوده است.
آن‌ها می‌گویند آنچه پ‌ک‌ک و PYD را به هم پیوند می‌دهد، تبعیت از ایدئولوژی مارکسیستی-لنینیستی اوجالان و تمایل مشترک برای شکست دادن نیروهای جهادی است. اوجالانیسم حقوق زنان، حقوق بشر، محیط زیست، کمونالیسم و ​​«خود مختاری دموکراتیک» را در بر می گیرد، شکلی مردمی از حکومت فدرال که پیروانش آن را الگویی برای دموکراسی در خاورمیانه می دانند.

این مدل سیاسی در تضاد با مدل کردستان عراق به رهبری بارزانی است. در آنجا، این سیستم مبتنی بر روابط خانوادگی و قبیله ای، سرمایه داری دوستانه و روابط حامی و مشتری است.
خارج از میدان نبرد، PYD یک ساختار سیاسی خودمختار بر اساس ایده های اوجالان در مناطق تحت کنترل خود در شمال سوریه به نام روژاوا ایجاد کرده است. PYD امیدوار است با ایجاد حقایق در میدان، ادعاهای سیاسی کردها را در هر حل و فصل آینده در سوریه تقویت کند.
ترکیه می ترسد که دستاوردهای کردهای سوریه باعث جسارت جمعیت کرد خود شود و یک کشور پ.ک.ک در مرزهای جنوبی خود ایجاد کند. این امر باعث ایجاد تنش هایی در روابط آنکارا با واشنگتن شده است، از جمله ایجاد این چشم انداز مبنی بر اینکه ترکیه در یکی از حملات متعددی که علیه YPG انجام داده است، مستقیماً با ایالات متحده درگیر شود.
درگیری مستمر بین SDF/YPG و ترکیه یک هدف کلیدی ایالات متحده، یعنی شکست داعش و ریشه کن کردن آن از رقه، پایتخت خودخوانده اش را تضعیف می کند.
مخالفان PYD، از جمله دیگر احزاب کرد کوچکتر سوریه، آن را به انحصار قدرت و سرکوب مخالفان متهم می کنند. آنها همچنین آن را به همپیمانی با رژیم اسد متهم می کنند.
در نتیجه، حزب دمکرات کردستان بارزانی از دیگر گروه‌های کرد سوریه حمایت کرده و مانند ترکیه، تحریم‌های مرزی مناطق تحت کنترل PYD را اجرا کرده است که به تنش‌های درون کردی دامن می‌زند.

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

تازه‌ترین عناوین