۴ خرداد ۱۴۰۱

پ.ک.ک و فعالیت های غیرقانونی؛ اخاذی

  • ۳۰ دی ۱۴۰۰
  • ۸۴ بازدید
  • ۰

انجمن بی تاوان آذربایجان غربی : با وجود اینکه تروریست های پ.ک.ک از تکنیک های مختلف استفاده می کنند، شورش های شهری و روستایی از اخاذی به عنوان وسیله ای برای جمع آوری سرمایه استفاده می کنند. اخاذی نتیجه طبیعی استفاده از قدرت است. شورشیان در مناطق روستایی تحت عنوان “مالیات انقلابی” از مردم مالیات می گیرند و در مناطق شهری نام این مالیات به “هزینه حفاظتی” تبدیل می شود. اخاذی یک راه سریع و قابل اعتماد برای ایجاد وجوه است.سازمان های تروریستی هم مشروعیت دولت را تضعیف می کنند و هم همزمان با وضع مالیات بر جمعیت، کنترل سیاسی بر مردم برقرار می کنند.

اخاذی اگر به دقت مورد بررسی قرار نگیرد دارای معایب بسیاری است. اول اینکه اخاذی مقاومت مردم را ایجاد می کند. با افزایش میزان و فراوانی مطالبات مادی، تعداد گروه های مخالف سازمان تروریستی در جمعیت موضوع افزایش می یابد. با توجه به زمان کافی و شرایط لازم، این احتمال وجود دارد که مردم به مقامات مراجعه کنند یا ساختار اجرایی خود را برای محافظت در برابر اخاذی ایجاد کنند. دوم، اخاذی مردم را از اهداف سازمان تروریستی دور می کند. سوم، سازمان های تروریستی خود را در معرض دستگاه مجری قانون دولت قرار می دهند که به نوبه خود می تواند از این دید برای نفوذ به سازمان تروریستی سوء استفاده کند. علاوه بر این، استفاده از اخاذی به عنوان یک تلاش برای جمع آوری سرمایه، توجه ناخواسته اشخاص ثالث را به سازمان تروریستی جلب می کند و احتمالاً ممکن است باعث ایجاد اصطکاک در زمینه های دیگر عملیات شود. در نهایت، درآمد حاصل از اخاذی به سود کسب و کارهای مورد اخاذی محدود می شود. در نتیجه، سازمان های تروریستی باید در حین به کارگیری استراتژی اخاذی برای تولید منابع مالی، عاقلانه در نظر بگیرند، زیرا مقدار زیاد آن می تواند نتیجه معکوس داشته باشد و به سرعت حمایت عمومی از جنبش را از بین ببرد.

در میان سایر اشکال جمع آوری سرمایه، پ.ک.ک به استفاده از اخاذی به عنوان راهی برای تولید سرمایه معروف است. پ.ک.ک از طریق اجبار، خشونت یا تهدید به خشونت، اعضای کرد در اروپا را که داوطلبانه به سازمان تروریستی کمک مالی نمی کنند، اخاذی می کند. ۲۷۵ در سال ۲۰۰۵، پلیس بلژیک چندین مظنون را که با فعالیت های مالی پ.ک.ک مرتبط بودند، دستگیر کرد.

مقامات به سرعت دریافتند که “مظنونان از هموطنان خود “مالیات” می گرفتند تا از پ ک ک حمایت کنند. “پ ک ک همچنین از قاچاقچیان مواد مخدر کرد قومی در اروپای غربی مالیات می گیرد.” گزارش های دیگر از اخاذی پ.ک.ک در اروپا شامل راکت حفاظتی در شمال لندن است که در آن رستوران ها “هزینه بیمه” پرداخت می کنند، تاجر ترک تبار کرد و شرکت های مختلف دیگر در بلژیک که به صورت ماهانه اخاذی می شوند، و فعالیت های اخاذی مشابه در نوردراینلند، وستفالن. و زاکسن در آلمان . پ.ک.ک همچنین به اخاذی متوسل می شود تا در ترکیه از کردهای ترکیه که در نواحی شرقی و جنوب شرقی ترکیه زندگی می کنند، کمک مالی کند. منابع دیگر بیان می‌کنند که پ‌ک‌ک از شرکت‌ها و پیمانکارانی که توسط دولت ترکیه برای قراردادها استخدام شده‌اند، آژانس‌های مسافرتی که در مناطق شرقی و جنوب شرقی ترکیه کار می‌کنند، ادارات دولتی محلی از طریق اجبار و تهدید به خشونت، خانواده‌هایی که قانون را رعایت می‌کنند اخاذی می‌کند. و فرزندان خود و تاجران و صاحبان هتل های کرد قومی را به خدمت سربازی می بندند.

پ.ک.ک چقدر درآمد دارد؟

همانطور که قبلا ذکر شد، تشخیص میزان منابعی که PKK با استفاده از حمایت دولتی به دست می آورد، اگر نگوییم غیرممکن، دشوار است. علاوه بر این، برخی از جنبه های حمایت دولتی، مانند حمایت سیاسی از آرمان پ.ک.ک و چشم پوشی از فعالیت های آن را نمی توان به ارقام پولی تبدیل کرد.

سازمان تروریستی پ.ک.ک از زمان تأسیس خود از حمایت دولتی بهره می برد. دوره اول بودجه مبارزات مسلحانه، از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۹۸، تحت حمایت دولتی قرار داشت. کشورهای خارجی پول، اردوگاه، سلاح، آموزش، پایگاه ها و زیرساخت های مورد نیاز را برای تولید بیشتر این دارایی ها در اختیار PKK قرار دادند. حمایت سیاسی از سوی کشورهایی که شکایات مختلفی با ترکیه داشتند بسیار زیاد بود. بر این اساس , PKK به آرامی اما پیوسته منابع مالی خود را ایجاد کرد . از آنجایی که پ.ک.ک در زمینه قاچاق مواد مخدر و قاچاق انسان تخصص پیدا کرد، این سازمان دامنه و دامنه منابع مالی غیرقانونی خود را گسترش داد. در اوایل تا اواسط دهه ۱۹۹۰، پ‌ک‌ک موفق شد زیرساخت‌های خود و کُردهای دیاسپورا را در اروپای غربی ایجاد کند، زیر رادار باقی بماند. فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی بر تأمین مالی پ‌ک‌ک تأثیری نداشت، به‌طوری‌که ساختار تأمین مالی پ‌ک‌ک مدت‌ها قبل از این رویداد تأسیس شده بود. در اواسط تا اواخر دهه ۱۹۹۰، زیرساخت های مالی قانونی و غیرقانونی پ.ک.ک دارای پایه های قوی بود و «سازمان های مجری قانون» ایالت های مختلف به طور فزاینده ای نام پ.ک.ک را ذکر می کردند.

دوره دوم بودجه پ.ک.ک در مقایسه با مرحله اول مبارزات مسلحانه نسبتاً مستقل است. پ.ک.ک حمایت دولتی خود را از دست داد زیرا سوریه عبدالله اوجالان را اخراج کرد و هیچ کشور دیگری جرات ایجاد پناهگاه امن برای این سازمان تروریستی را نداشت. منابع اصلی درآمد پ‌ک‌ک از حمایت دولتی به بودجه‌های خودتولید شده تغییر یافته است. با از دست دادن حامیان دولتی خود، پ‌ک‌ک نتوانست به اندازه قبل بودجه تولید کند (توجه داشته باشید که شکل ۵ نشان دهنده درصد درآمد است، نه مقدار). اگرچه کشورهای اروپایی را دیگر نمی توان به عنوان تأمین کننده بودجه برای PKK طبقه بندی کرد، اما سیاست منفعلانه آنها در ریشه کن کردن دارایی های مالی PKK به طور غیرمستقیم به PKK کمک می کند تا آزادانه بودجه جمع آوری کند. بر این اساس , بی میلی کشورهای اروپای غربی برای سرکوب دستگاه های مالی پ.ک.ک و سایر فعالیت ها در داخل مرزهای خود به عنوان منطقه کوچک حمایت دولتی نشان داده می شود .

یکی از مشکلات اصلی کار در زمینه تامین مالی تروریسم در دسترس بودن ارقام خاص است. سازمان های تروریستی نهادهای غیرقانونی هستند و تا حد ممکن به صورت مخفیانه عمل می کنند. بنابراین، تقریباً غیرممکن است که میزان درآمدی که آنها تولید می کنند را ترسیم کنید و آن را به مقالات دقیق تر تقسیم کنید تا مطالعه گسترده ای انجام شود. با این حال، تلاش نکردن برای انجام این کار نیز کمکی نمی کند.

 

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.