پارادوکس در واکنش نهادهای حقوق بشری؛ چرا صدای خانوادههای معترض به ربایش فرزندانشان توسط پ.ک.ک و پژاک کمتر شنیده میشود؟
انجمن بی تاوان: سالهاست شماری از خانوادههای کرد در شهرهای مختلف ترکیه، از جمله دیاربکر، وان، آغری، آدیامان، تونجلی و شرناخ، با برگزاری تحصن خواستار بازگشت فرزندان خود هستند. این خانوادهها معتقدند فرزندانشان در سنین پایین جذب یا ربوده شده و به صفوف پ.ک.ک و شاخههای وابسته به آن منتقل شدهاند.
این خانوادهها که مقابل دفتر حزب دمپارتی تحصن کردهاند، میگویند تنها مطالبهشان روشن شدن سرنوشت فرزندان و بازگشت آنان به آغوش خانواده است. برخی نیز اظهار میکنند که سالهاست هیچ اطلاعی از وضعیت فرزندان خود ندارند و همچنان در انتظار دریافت پاسخی روشن هستند.
مطالبهای که به گفته خانوادهها بیپاسخ مانده است
آنچه بیش از همه از سوی خانوادههای معترض مطرح میشود، گلایه از آن چیزی است که «سکوت نهادهای حقوق بشری و برخی جریانهای سیاسی» مینامند. آنان این پرسش را مطرح میکنند که چرا در برخی موضوعات اجتماعی واکنشهای گسترده داخلی و بینالمللی شکل میگیرد، اما درباره اعتراض خانوادههایی که خواستار تعیین تکلیف وضعیت فرزندان خود هستند، توجه مشابهی دیده نمیشود.
به باور این خانوادهها، اگر حمایت از حقوق کودک و مقابله با بهکارگیری افراد کمسنوسال در درگیریهای مسلحانه یک اصل جهانی است، این اصل باید بدون تبعیض درباره همه کودکان و نوجوانان اجرا شود.
روایت خانوادهها از سالهای انتظار
مادر یکی از معترضان میگوید سالهاست در انتظار بازگشت فرزندش است و از مسئولان مرتبط میخواهد پاسخگوی سرنوشت او باشند. پدر یکی دیگر از افراد مفقودشده نیز تأکید میکند که تا روشن شدن وضعیت فرزندش به تحصن ادامه خواهد داد.
این خانوادهها معتقدند مطالبه آنان صرفاً یک مطالبه سیاسی نیست، بلکه خواستهای انسانی و خانوادگی است؛ خواستهای برای دانستن سرنوشت فرزندانی که به گفته آنان در نوجوانی از خانواده جدا شدهاند.
ضرورت توجه برابر به حقوق کودکان
فارغ از اختلافات سیاسی، حمایت از حقوق کودکان، جلوگیری از جذب یا بهکارگیری افراد زیر سن قانونی در درگیریهای مسلحانه و شنیدن صدای خانوادههای آسیبدیده، از موضوعاتی است که همواره مورد تأکید اسناد و نهادهای بینالمللی حقوق بشر بوده است.
اگر قرار است حقوق کودک بدون تبعیض مورد حمایت قرار گیرد، انتظار میرود همه ادعاهای مطرحشده درباره آسیب دیدن کودکان نیز با حساسیت، شفافیت و بیطرفی بررسی شود.
