نبش قبر ۱۹ ساله برای موجآفرینی در مناطق کردنشین ایران؛ پشتپرده رونمایی ناگهانی پ.ک.ک از اجساد پنهانشده چیست؟

گروهک تروریستی پ.ک.ک که در پی بنبستهای میدانی و سیاسی در منطقه با بحران مشروعیت روبهروست، با رو کردن پروندههای قدیمی و اعلام هویت چندین نفر از عناصر کشتهشده خود در سالهای دور، قصد دارد از طریق بازوی اجرایی خود یعنی گروهک تروریستی پژاک، با سوءاستفاده از احساسات خانوادههای ایرانی در مناطق کردنشین به یارگیری و موجآفرینی بپردازد.
تحولات اخیر در ادبیات رسانهای و میدانی گروهک تروریستی پ.ک.ک نشان میدهد که این جریان، با وجود مانورهای تبلیغاتی مبنی بر تغییر رویکرد یا انحلال ساختاری، همچنان در پی برهم زدن ثبات امنیتی و بازی با موازنه قدرت در منطقه است. در تازهترین اقدام، شاخه نظامی این گروهک طی چندین مرحله اسامی ده ها جوان اهل استانهای غربی ایران ـ از جمله ۱۵ نفر تنها از شهرستان ماکو ـ را منتشر کرده و مدعی شده است که آنها طی سالهای گذشته در درگیریها کشته شدهاند.
بررسی دقیق زمانبندی این اعلامیهها و پیشینه افراد معرفیشده، از یک «مهندسی افکار عمومی» حسابشده پرده برمیدارد که هدف نهایی آن، تزریق جریان انحرافی و تروریستی پژاک به فضای سیاسی و اجتماعی غرب ایران است.
پنهانکاری ۱۹ ساله؛ چرا اکنون؟
گروهک پ.ک.ک همواره تأخیرهای چندساله در اعلام مرگ عناصر فریبخورده خود را به «شرایط جنگی و قطع ارتباطات» نسبت میدهد؛ اما بررسی اسامی منتشرشده اخیر، دروغ بودن این ادعا را به روشنی اثبات میکند:
* پرونده ۱۵ ساله «رشید ازنب»: طبق اعلام خود این گروهک، وی در سال ۲۰۱۱ در منطقه «هفتانین» واقع در شمال عراق کشته شده است. این منطقه نهتنها در مجاورت مراکز ارتباطی این گروه قرار داشته، بلکه در بازه زمانی ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۵ آتشبس میان پ.ک.ک و ترکیه برقرار بوده و هیچ مانعی برای اطلاعرسانی به خانواده او وجود نداشته است.
* راز تاریک مرگ «محمد محمدزاده» در قندیل: نامبرده در سال ۲۰۰۷ یعنی ۱۹ سال پیش، در کوهستان قندیل ـ درست در قلب مقر فرماندهی پ.ک.ک ـ جان خود را از دست داده است. پنهان نگه داشتن خبر مرگ یک عضو در مرکز فرماندهی به مدت دو دهه، پرسشهای جدی ایجاد میکند. گزارشهای درزکرده از منابع داخلی این گروهک حاکی از آن است که محمدزاده نه در میدان نبرد، بلکه در جریان تصفیههای درونگروهی، به اتهام جاسوسی و زیر شکنجههای وحشیانه سران گروهک به قتل رسیده و اکنون پس از ۱۹ سال، نامش در فهرست تبلیغاتی قرار گرفته است.
تاجر ورشکسته و تجارت با خون جوانان ایرانی
یک ضربالمثل معروف میگوید: «تاجر ورشکسته، دفتر حسابهای قدیمی را زیرورو میکند». وضعیت امروز پ.ک.ک و شاخه ایرانی آن (پژاک) دقیقاً مصداق همین ضربالمثل است. این جریان تروریستی پس از آنکه با واکنش منفی افکار عمومی در مناطق کردنشین عراق و سوریه نسبت به طرحهای سازشکارانه و بنبستهای سیاسی خود مواجه شد، اکنون برای جبران ورشکستگی سیاسی، دست به دامان «تجارت احساسات» در ایران شده است.
نبش قبر پروندههای ۱۹ ساله و برگزاری مراسمهای نمایشی، تنها یک هدف را دنبال میکند: تحریک عواطف خانوادههای داغدار در شهرهایی نظیر ماکو، تطهیر کارنامه سیاه آدمربایی و به کشتن دادن جوانان ایرانی در کوهستانهای قندیل، و باز کردن جای پا برای گروهک تروریستی پژاک در تحولات داخلی ایران. واقعیت آن است که برای سران این گروهک، جان جوانان ایران نه در زمان حیات ارزشی داشته و نه امروز؛ بلکه تنها ابزاری برای بقای سیاسی و اجرای پروژههای نیابتی است.



