مهندسیِ فریب در قندیل؛ چگونه گروهک تروریستی پژاک برای تأمین پیادهنظام پ.ک.ک تأسیس شد؟

گروهک تروریستی موسوم به «حزب حیات آزاد کوردستان» (پژاک) سالهاست با تبلیغات دروغین مدعی است که بهصورت مستقل و برای دفاع از حقوق کردهای ایران فعالیت میکند. با این حال، بررسی اسناد درونتشکیلاتی و اعترافات عناصر جداشده نشان میدهد که این گروهک نه یک جریان مستقل، بلکه شاخه عملیاتی و دستنشانده گروهک تروریستی پ.ک.ک است که با هدف جذب و بهکشتهدادن جوانان مناطق کردنشین ایران در جبهههای درگیری ترکیه راهاندازی شده است.
بر اساس اسناد موجود، پ.ک.ک در بهار سال ۱۳۸۳ (آوریل ۲۰۰۴) پس از تغییر شعارهای ظاهری خود و مواجهه با بحران مشروعیت برای نگهداشتن عناصر جذبشده از ایران، اقدام به راهاندازی ویترینی جدید به نام «پژاک» در ارتفاعات قندیل کرد. در کنگره تأسیس این گروهک، حضور سنگین سرکردگان ارشد پ.ک.ک همچون «مراد کارایلان»، «جمیل بایک»، «زبیر آیدار» و «رمزی کارتال» نشان داد که تصمیمگیریهای کلان مطلقاً در اختیار حلقه مرکزی پ.ک.ک است. حتی برخی افراد دعوتشده از جمله «عبدالله حجاب» و «خالد خیاطی» به دلیل پی بردن به تشریفاتی بودن جایگاه رهبری این گروهک، از پذیرش آن سر باز زدند و در نهایت فردی فاقد اختیار اجرایی به عنوان سرکرده ظاهری معرفی شد.
در ساختار عملیاتی پژاک، کنترل کامل از طریق «کمیتههای سهنفره» اعمال میشود؛ به این صورت که در هر قرارگاه عملیاتی، دستکم دو عضو از کادرهای اعزامی پ.ک.ک از ترکیه حضور دارند تا در هر تصمیمگیری، عناصر جذبشده از ایران در اقلیت مطلق باشند. علاوه بر این، اعضای شورای راهبری هر شش ماه یکبار بر اساس میزان فرمانبرداری از سرکردگان پ.ک.ک تغییر میکنند و هیچیک از نیروهای بومی کمترین دسترسی به منابع مالی و لجستیکی ندارند.
این انحصارطلبی با تصفیههای خونین درونگروهی نیز همراه بوده است؛ از حذف طیف نزدیک به «عثمان اوجلان» پیش از تشکیل این گروهک تا قتل عناصر معترض همچون «شاهپور بادهشیوا» به دست کادرهای اعزامی پ.ک.ک، همگی گواه آن است که پژاک صرفاً ابزاری در دست مافیای قندیل برای سوءاستفاده از جوانان ایرانی است.



