اگر عضوی از یک خانواده به صفوف یک گروه مسلح پیوسته و در اقدامات خشونتآمیز یا فعالیت علیه امنیت کشور نقش دارد، خانواده نمیتواند نسبت به این موضوع کاملاً بیتفاوت باشد. هرچند مسئولیت حقوقی هر فرد بر عهده خود اوست، اما مسئولیت اخلاقی خانواده در تلاش برای بازگرداندن فرزند، نصیحت، جلوگیری از ادامه این مسیر و دعوت او به ترک خشونت، قابل انکار نیست.
در حالی که بسیاری از خانوادهها در داخل ایران زندگی عادی خود را ادامه میدهند و از امکانات کشور بهرهمند هستند، انتظار میرود از همه ظرفیت خود برای منصرف کردن فرزندانشان از پیوستن یا ادامه فعالیت در گروههای مسلح استفاده کنند؛ زیرا نخستین قربانی این مسیر، خود جوانان و خانوادههایشان هستند.
انجمن بیتاوان باور دارد که آینده جوانان کُرد در زندگی، پیشرفت و آرامش است، نه در خشونت و قربانی شدن برای اهداف گروههای مسلح.
