۳۱ تیر ۱۴۰۳
  • خانه
  • >
  • یادداشت روز
  • >
  • خاستگاه های روانی-اجتماعی هویت تروریستی زن و سیاست های اجتماعی(مطالعه موردی گروهک تروریستی پ.ک.ک و پژاک)(۱)

خاستگاه های روانی-اجتماعی هویت تروریستی زن و سیاست های اجتماعی(مطالعه موردی گروهک تروریستی پ.ک.ک و پژاک)(۱)

  • ۲۲ بهمن ۱۴۰۱
  • ۲۵۸ بازدید
  • ۰

انجمن بی تاوان : این مطالعه با هدف تبیین پویایی های روانی اجتماعی زنان برای مشارکت در سازمان های تروریستی انجام شده است. از نیمه دوم قرن بیستم، زنانی که بیشتر در جنبش‌های دانشجویی و کارگری دیده می‌شوند، به سمت خشونت سیاسی گرایش پیدا کردند و با دکترین مارکسیستی-لنینیستی که زنان را قادر می‌سازد در عرصه عمومی شرکت کنند، شروع به ایفای نقش در سازمان‌های تروریستی کردند. موثرتر . با این حال در دهه ۱۹۸۰ به نظر می رسد که زنان تقریباً در تمام سازمان های تروریستی فعال هستند. در آغاز تشکیل سازمان تروریستی پ.ک.ک که نزدیک به چهل سال به اقدامات خونین و خشونت آمیز خود ادامه داده است، زنان فاصله خود را حفظ کردند اما پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، سازمان تروریستی شروع به توسعه استراتژی هایی برای دستیابی به مبارزان زن کرد. در مطالعات قبلی مشاهده شده است که نزدیک به یک چهارم شبه نظامیان سازمان تروریستی پ.ک.ک را زنان تشکیل می دهند و مشخص شده است که پیوستن به این سازمان از سنین پایین برای زنان آغاز می شود. از این منظر بسیار ضروری است که از سوء استفاده پ ک ک از زنان و دختران جوان جلوگیری شود و اقدامی برای حفاظت و تقویت این زنان به عنوان یک مبارز بالقوه توسط سازمان دیده شود. سازمان و زنان مبارز که هنوز در سازمان فعال هستند و توسط محققان مختلف مصاحبه شده و دلایل پیوستن زنان به پ.ک.ک به دقت مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. تأثیر دوست پسر و محیط، موقعیت ثانویه زنان، آزادی خواهی و امید، انتقام و انزوا، سوسیالیسم و انقلابی گری، مشارکت اجباری و ازدواج های اجباری از دلایل مشارکت در سازمان پدید آمدند.

مقدمه

هدف این پژوهش بررسی پویایی های روانی- اجتماعی مؤثر بر مشارکت زنان در سازمان های تروریستی است. یکی از مهمترین عناصر سازمان های تروریستی مردم هستند. بدیهی است که یک سازمان تروریستی که منابع انسانی ندارد و در فعالیت های استخدام شبه نظامیان دخالتی ندارد، نمی تواند به حیات خود ادامه دهد. به همین دلیل، سازمان های تروریستی به همان اندازه که به ستیزه جویان مرد نیاز دارند، به شبه نظامیان زن نیز نیاز دارند.

برای سازمان های تروریستی، بی توجهی به زنان به معنای نادیده گرفتن بخش مهمی است که به نفع سازمان ها خواهد بود. به همین دلیل هدف سازمان های تروریستی جبران خسارات وارده و تضمین تداوم مبارزه با مشارکت دادن زنان مبارز در سازمان است. مزایای بسیاری وجود دارد که زنان برای سازمان های تروریستی فراهم می کنند. زنان تروریست اغلب می توانند راحت تر از نقاط امنیتی عبور کنند و از ویژگی های زنانه خود در حملات انتحاری استفاده کنند. زنان تروریست که گاه با تغییر آرایش و پوشش به ظاهر فردی در سطوح بالای اجتماعی و اقتصادی دست می یابند، گاه با تظاهر به بارداری به راحتی از نقاط جستجو عبور می کنند. زنان همچنین به طور گسترده در حملات انتحاری سازمان های تروریستی استفاده می شوند. استفاده از تروریست های زن در حملات انتحاری هم مزیت تاکتیکی را برای سازمان های تروریستی ایجاد می کند و هم تأثیر روانی قابل توجهی ایجاد می کند (ارسلان، ۲۰۱۷). همانطور که ارسلان در مقاله خود که در آن به بررسی پدیده بمب گذاری انتحاری و راه های مبارزه پرداخته است، اکنون اهمیت موضوع به منصه ظهور رسیده است و با استفاده از زنان باردار واقعی در خودکشی، مرحله جدیدی آشکار شده است. در حملات انجام شده در ترکیه از تروریست های حامله استفاده شده است. به عنوان مثال، مشخص شد که عامل حمله سلطان احمد در ۸ ژانویه ۲۰۱۵، یک تبعه روسیه به نام دیانا رامازووا، دو ماهه باردار بوده است (ارسلان، ۲۰۱۷).

 

ادامه دارد…

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *