تلاش پ.ک.ک برای بلعیدن اقلیم کردستان؛ تحمیل ایدئولوژی امرالی به اربیل و سلیمانیه

بیتاوان: بخشی از سخنان Tuncer Bakırhan (تونجر باکیرهان) در مصاحبه با روداو به نقش اقلیم کردستان عراق و لزوم «پایان دادن به ساختار دوگانه اربیل و سلیمانیه» بر اساس فرمولهای عبدالله اوجالان اختصاص داشت. این اظهارات به روشنی نشاندهنده عمق اهداف توسعهطلبانه و مداخلهجویانه فرقه پ.ک.ک در شمال عراق است.
باجخواهی از احزاب و مردم اقلیم کردستان
پ.ک.ک که با حضور غیرقانونی و قلدرمآبانه خود در مناطقی نظیر شنگال، مخمور و ارتفاعات قندیل، زیانهای مالی و جانی جبرانناپذیری به اقتصاد، کشاورزی و امنیت اقلیم کردستان وارد کرده، اکنون از زبان شاخه سیاسی خود خواستار سهمخواهی در حکومت منطقهای شده است!
مفهوم واقعی «وحدت ملی» در ادبیات پ.ک.ک
«وحدت ملی» در ادبیات سیاسی پ.ک.ک و گروههای اقماریاش معنایی جز تسلیم کامل تمامی جریانات و احزاب کردی در برابر فرامینی که از امرالی و قندیل صادر میشود ندارد. هر حزب یا جریانی که با انحصارطلبی و تکصدایی پ.ک.ک مخالفت کند، بلافاصله خائن و دستنشونده نامیده میشود.
پایان انحصارطلبی فرقه
مردم و جریانات اصیل منطقه به خوبی میدانند که حضور پ.ک.ک در هر نقطهای، حاصلی جز جنگ، ناامنی، آوارگی مرزنشینان و نفوذ گروههای شبهنظامی نداشته است. نسخه پیچیدن برای اقلیم کردستان از سوی جریانی که خود عامل اصلی بیثباتی در منطقه است، اوج تناقض سیاسی به شمار میرود.



