✍️بروسکه
در دو سوی مرز ایران و اقلیم دو رویه متفاوت وجود دارد. نخست مقامات اقلیم صبح زود که از خواب بیدار میشوند مشورت میکنند که امروز چگونه باید به ایران خیانت کنند. این روند پنجاه سال است ادامه دارد. اول صبح به پادگان های آمریکا و خانه های امن اسراییل کمک میفرستند. بعد ظهر به مقر گروهک های ضد ایرانی میفرستند. عصرهنگام چند قلاده تروریست را تا مرز ایران همراهی و مشایعت میکنند. شب هم در تلویزیون ها به تمامیت ارضی ایران حمله ور میشوند و بمباران تبلیغاتی را راهی منازل کردستان ایران میکنند.
در این سوی مرز مقامات ایران صبح که بیدار میشوند بفکر گسترش روابط و خدمت رسانی به اقلیم هستند. رسانه هایی که تحولات مناطق کردنشین را پوشش میدهند صبح که میشود میگویند امروز مطالبی تهیه کنیم که به یابوی مسعود بارزانی و خدمتکار منزل بافل طالبانی برنخورد. تلویزیون کردی برون مرزی هم طبق معمول سریال های چهل سال پیش را پخش میکند.
جمهوری اسلامی مانند شخصی است که در منزل خود نشسته و کودکی شرور بنام اقلیم هر روز بسمتش سنگ پرتاب میکند. اما یک اعتراض هم نمیکند که چرا شیشه ها را خورد میکنی؟ رسانه ها هم جرات ندارند بگویند چه کسی سنگ را پرتاب کرد. دست و پای این رسانه ها را بسته اند و نمیگذارند مخاطب بداند پژاک و کومله و دمکرات و… بدون حمایت اقلیم یک هفته قادر به ادامه حیات نیستند.
رسانه ای که بی تاثیر است را تعطیل کنید. تعطیل هم نکنید بود و نبودش یکی است و قادر به موج آفرینی نیست.
