فرقههاي تحت امر پكك بدنبال اعتراض مردم در شهرهاي عامودا و قاميشلو درخصوص عملكرد منفي و شعار سردادن برعليه آنها، اين فرقهها نيز به دستور سركردگان قنديلنشين پكك، به مقرّ ديگر احزاب مخالف خط مشي اوجالان از جمله دشمن سرسخت آنها الپارتي (شاخهي حزب دمكرات كردستان عراق در سوريه) حمله بردند و آنرا به آتش كشيدند.
انجمن بی تاوان آذربایجان غربی : اتفاقات دو روز پیش شهر عامودای سوریه ، زخمي شدن شمار زيادي از مردم بيگناه در شهر عامودا و اعتراض به اين اقدام خشونتآميز زيرشاخههاي پكك در سوريه از جانب ديگر احزاب و گروههاي سياسي موجود در منطقه، جرقههاي جنگ اوجالان و بارزاني زده شده است.
اين فرقههاي تحت امر پكك بدنبال اعتراض مردم در شهرهاي عامودا و قاميشلو درخصوص عملكرد منفي و شعار سردادن برعليه آنها، اين فرقهها نيز به دستور سركردگان قنديلنشين پكك، به مقرّ ديگر احزاب مخالف خط مشي اوجالان از جمله دشمن سرسخت آنها الپارتي (شاخهي حزب دمكرات كردستان عراق در سوريه) حمله بردند و آنرا به آتش كشيدند. اعضاي اين فرقهها در ادامهي انتقام خود، عكسهاي ملامصطفي بارزاني و پسرش مسعود بارزاني را كه بر ديوراهاي اين مقرّ نصب شده بودند؛ پاره و آتش زدند.
اعضا و طرفداران اين فرقهها با سردادن شعارهايي از قبيل بارزاني خائن است و بايد طايفهي بارزانيها نابود شود، به آتشزدن و پارهكردن عكسهاي بارزانيها ادامه ميدادند. طبق گزارشي كه توسط يكي از فعالان حقوق بشر در قاميشلو منتشر شده، اين افراد يكي از اعضاي حزب الپارتي را كه عكس بارزاني را بر دوش داشت، كاملاً كتك زده و بعد هم عكس را پاره كرده و آتش زدهاند.
اختلافات اوجالانيها و بارزانيها داراي پيشينهيي قديمي است. شروع اين تنشها به روزهاي آغازين فعاليت اوجالان برميگردد. در سال 1983 با كشته شدن يكي از اعضاي اصلي پكك در مناطق اقليم كردستان كه گفته ميشود به دست پيشمرگهاي ملامصطفي صورت گرفته، شعلههاي اين آتش بلندتر شد تا اينكه در دههي 90 ميلادي و پس از اعلام اتونومي در كردستان عراق، اوجالان به مريدان خويش دستور داد تا آخرين قطره با پيشمرگهاي بارزاني بجنگند، چراكه از ديد اوجالان خانوادهي بارزاني، خائن و جيرهخوار بيگانه هستند و بايد نابود شوند. اين درحاليست كه خود اوجالان با برنامهي از پيش تعيين شدهي سرويس اطلاعاتي تركيه (ميت) پكك را تأسيس و جريان دشمني و مقابله با ديگر احزاب و گروههاي سياسي كُردي را شروع كرد.
اما تفاوت اين جنگها با جنگهاي دههي 90 ميلادي اين است كه جنگ كنوني در شهرها صورت ميگيرد و لذا بيشترين تعداد كشتهها را زنان و بچههاي بيگناه تشكيل ميدهند، اما كه در جنگهاي قبلي كه در مناطق مرزي با تركيه صورت ميگرفت، معمولاً از طرفين كشته ميشدند كه نظامي بودند. از اينرو بايد منتظر قتلعام مردم بيگناه توسط اعضاي طرفين باشيم. چراكه كُردها هميشه قرباني انتقامجويي احزاب و گروهها كه درصدد تحقق اهداف گروهي خود بودهاند؛ شدهاند. لذا تكرار اين تاريخ در شهرهاي كُردنشين سوريه، همچنان كه دور از انتظار نبود، اينبار توسط الپارتي و پيد (شاخهي پكك در سوريه) عملي خواهد شد.
