بخش مهمی از گفت‌وگوهای عبدالله اوجالان در کتاب یادداشت‌های امرالی به نقش‌آفرینی شاخه سوری پ‌ک‌ک (PYD/YPG) و مدیریت درگیری‌ها در شمال سوریه اختصاص دارد. اوجالان در دستورات صریح خود به فرماندهان و سرپل‌های سیاسی، هدایت تشکیلات مسلح در شمال سوریه را مستقیماً از امرالی تعیین و ابلاغ می‌کرد.
این اسناد آشکار می‌سازد که تشکیل کانتون‌های شبه‌نظامی و ادعای «مدیریت خودگردان»، نه یک مطالبه بومی، بلکه امتداد دستورات فرقه‌ای اوجالان برای تبدیل شمال سوریه به بارانداز نظامی و خط مبادله با بازیگران بین‌المللی بوده است. نتیجه این سیاست تحمیلی فرقه، آوارگی صدها هزار تن از کردهای سوریه، ناامنی پایدار، تغییر بافت جمعیتی و ویرانی زیرساخت‌های مدنی بوده است. سیاست ماجراجویانه پ‌ک‌ک بار دیگر نشان داد که این جریان شبه‌نظامی به جای منافع مردم منطقه، همواره در نقش کارت بازی قدرت‌ها و عامل بازتولید خشونت و ترور عمل کرده است.
