بازی با تابلوها در قندیل؛ آیا پژاک در حال تبدیل شدن به «انبار ذخیره» سلاح‌های پ‌ک‌ک است؟
مقدمه: تحولات اخیر پیرامون روند خلع سلاح و انحلال پ‌ک‌ک در ترکیه و انحلال ساختارهای شبه‌نظامی وابسته به آن در سوریه، پرسش جدی و سرنوشت‌سازی را درباره آینده پژاک به عنوان شاخه ایرانی این جریان مطرح کرده است. مواضع اخیر «ریوار آبدانان»، سخنگوی پژاک، در گفت‌وگو با بخش ترکی دویچه‌وله، پرده از تناقض‌های آشکار و سناریویی پیچیده برمی‌دارد که هدف آن حفظ ماشین جنگی این گروه تحت پوشش‌های جدید است.
استقلال ادعایی در سایه تبعیت مطلق از «قندیل» سخنگوی پژاک در این مصاحبه مدعی شده که این گروه یک «جنبش سیاسی مستقل» است و تصمیمات پ‌ک‌ک هیچ تعهدی برای آن ایجاد نمی‌کند. این ادعا در حالی مطرح می‌شود که ساختار تشکیلاتی منظومه KCK (کنفدرالیسم جوامع کردستان) بر پایه مرکزیت مطلق فرماندهی و پیروی بی‌چون‌وچرا از دکترین «کنفدرالیسم دموکراتیک» عبدالله اوجالان بنا شده است. چگونه می‌توان در کوهستان قندیل مستقر بود، از یک آبشخور ایدئولوژیک تغذیه کرد و در زنجیره فرماندهی مشترک قرار داشت، اما هنگام پاسخگویی و خلع سلاح، دم از «استقلال» زد؟
خطر «تغییر نام» به جای «خلع سلاح واقعی» نکته کلیدی که تحلیلگران منطقه‌ای نیز بر آن دست گذاشته‌اند، سرنوشت کادرها، تسلیحات و اردوگاه‌های قندیل پس از انحلال احتمالی پ‌ک‌ک است. تجربه نشان داده که جریان‌های شبه‌نظامی برای فرار از فشارهای امنیتی و بین‌المللی، به تاکتیک «تغییر تابلو» روی می‌آورند. اگر قرار باشد سلاح‌ها و نیروهای پ‌ک‌ک در قندیل، صرفاً با تغییر لباس و پرچم به بدنه پژاک تزریق شوند، عملاً هیچ خلع سلاحی رخ نداده و تنها کانون بحران و ناامنی به مرزهای غربی ایران منتقل شده است.
تناقض در گفتار و رفتار میدانی پژاک از یک سو ادعا می‌کند که «سلاح دیگر جایگاه مرکزی برای ما ندارد» و برای مذاکره چراغ سبز نشان می‌دهد؛ اما هم‌زمان با طرح پیش‌شرط‌های غیرواقع‌بینانه و کلی‌گویی‌های ایدئولوژیک، عملاً مسیر هرگونه روند مسالمت‌آمیز را مسدود می‌کند. درگیری‌های مسلحانه اخیر در نواحی مرزی مریوان، بانه و مهاباد به خوبی نشان می‌دهد که ادعای «کمرنگ شدن سلاح» صرفاً یک ژست رسانه‌ای برای فریب افکار عمومی و نهادهای بین‌المللی است، در حالی که این گروه همچنان بقای خود را در ناامنی، گروگان‌گیری ثبات منطقه و تداوم فعالیت‌های تروریستی می‌بیند.
جمع‌بندی انجمن بی‌تاوان: تجربه سالیان گذشته ثابت کرده است که صلح و امنیت پایدار در منطقه، با جابه‌جایی نام‌ها و بازی‌های رسانه‌ای محقق نمی‌شود. مادامی که ریشه‌های خشونت‌طلبی، اردوگاه‌های آموزش ترور در قندیل و پیوندهای پنهان و آشکار شاخه‌های اقماری پ‌ک‌ک به طور کامل برچیده نشود، ادعای استقلال پژاک چیزی جز پوشش جدیدی برای تداوم ناامنی در مرزهای ایران و منطقه نخواهد بود.
