عقبنشینی تاکتیکی پکک از مرزهای ترکیه و چانهزنی برای مصونیت سیاسی؛ فراموشی حقوق قربانیان در سایه توافقهای پشت پرده

به گزارش مرکز بررسی و اطلاعرسانی آسیبهای ناشی از تروریسم (انجمن بیتاوان)، روزنامه «سوزجو» ترکیه از انتشار بیانیه جدید گروه تروریستی پکک خبر داد که در آن ادعا شده بیش از ۱۰ غار و موضع جنگی در نزدیکی مرزهای ترکیه طی دو ماه گذشته تخلیه شده است. این گروه همچنین مدعی شده که از اکتبر ۲۰۲۶، تمامی عناصر مسلح و حتی «هستههای خفته» خود در کلانشهرهای ترکیه را به مناطق کوهستانی شمال عراق منتقل کرده است.
بررسی دقیق مفاد این بیانیه نشان میدهد که پکک بیش از آنکه در پی پایان دادن واقعی به خشونت باشد، در حال اجرای یک مانور تاکتیکی و تبلیغاتی برای کسب امتیازات کلان سیاسی و حقوقی است. سران این گروه در ازای این جابهجایی نیروها، خواهان فراهم شدن شرایط آزادی و فعالیت برای عبدالله اوجالان و همچنین تدوین سازوکارهای قانونی برای بازگشت عناصر مسلح خود به ترکیه بدون محاکمه و پاسخگویی شدهاند.
تغییر پوست؛ از خشونت مسلحانه به نفوذ سیاسی
پکک در بخش دیگری از بیانیه خود با تأکید بر اینکه «صرفاً خلع سلاح مسئله را حل نمیکند»، خواستار تغییرات بنیادین قانونی شده تا زمینه ورود رسمی کادرهایش به ساختار سیاسی فراهم شود. این رویکرد در حالی دنبال میشود که به باور تحلیلگران حوزه تروریسم، انتقال نیروها از مرزهای ترکیه به عمق خاک عراق (مناطقی که پکک آنها را مناطق تحت کنترل خود مینامد)، نه به معنای انحلال تشکیلات، بلکه به معنای حفظ کامل بدنه نظامی در یک منطقه امنتر و همزمان، فشار برای کسب مشروعیت سیاسی است.
جای خالی قربانیان تروریسم در معادلات جدید
نکته قابل تأمل در این تحولات و چانهزنیهای سیاسی، نادیده گرفته شدن کامل حقوق هزاران شهروند غیرنظامی، خانوادههای داغدار و آسیبدیدگان ناشی از چهار دهه فعالیتهای تروریستی این گروه است. مطالبه «بازگشت بدون مجازات» و «آزادی سران ترور» در قالب پروژههای سیاسی، در تقابل آشکار با اصول عدالت انتقالی و حقوق قربانیان تروریسم قرار دارد؛ چرا که جابهجایی جغرافیایی تروریستها از غارهای مرزی به دفاتر سیاسی، هرگز نمیتواند پاسخگوی خونهای ریختهشده و ویرانیهای بهجامانده در منطقه باشد.



