مخاطب این نوشته اختصاصا سران پژاک افرادی همچون امیر کریمی و پیمان ویان و ریوار آبدانان و … است.
عملیات شب گذشته پژاک در بانه منجر به کشته شدن یک سرباز و یک درجه دار جوان شد. لابد توجیه همیشگی اینست که لباس نظامی بر تن داشتند. اما آن دختربچه کردزبان و بیگناه را چرا هدف قرار دادید؟ این مبارزه برای آزادی است یا خشونت کوری که تر و خشک را باهم میسوزاند؟
اگر این دختربچه اشتباهی هدف قرار گرفته آیا شهامت عذرخواهی ازین خانواده همزبان و همنوع خود را دارید؟
داعش کجا آنقدر سقوط کرده بود که به سر کودکان شلیک کند؟
بودجه دریافتی از کارفرمای عبری برای این عملیات چگونه از گلویتان پایین میرود؟ این پول ها صرف ولنگاری خودتان در اروپا میشود یا حاضرید بخشی از آن را به گریلاهایی بدهید که در غارها در شاش خودشان غلت میزنند و از ترس پهپاد خفاش وار زیست میکنند.
این استثمار گریلا و جوانان فریب خورده چه دستاوردی برای مرم کردستان دارد؟
چرا از کار و زندگی شرافتمندانه فراری هستید و بخاطر یکمشت دلار کودکان کردستان را تیرباران میکنید؟
اگر رهرو اوجالان هستید چرا دستور وی برای کنار گذاشتن سلاح را اجرایی نمیکنید؟
پ.ک.ک هشتاد سال آدمکشی کرد و اینک برای مشارکت در پارلمان ترکیه التماس میکند.
کودک کشی شماها نیز روزی به پایان خط میرسد و کردستان بعد از شماها نیز زنده خواهد ماند. اسلحه ها را خاموش کنید کودکی میخواهد بخوابد.
